İşler Kötü Giderken Kendimi Nasıl İyi Hissedebilirim?

Bazen hayattaki ani değişimler raydan çıkan bir rollarcoaster’dan daha korkutucu olabilir. Hayatınızdaki her şey iyi giderken, bir dönemece girebilirsiniz ve her şey kötüye gitmeye başlayabilir.  Örneğin aniden işinizi kaybedebilirsiniz ya da sağlığınız bozulabilir. Bu durumda bir daha asla işlerin yoluna girmeyeceğini düşünüyor olabilirsiniz. Fakat zamanla, çaba harcayarak ve doğru perspektiften bakarak tekrar işleri yola koyabilirsiniz.





Bu durumlarda asıl problem kendinize olan güveniniz dahil her şeyin avuçlarınızdan kayıp gidiyor gibi gelmesidir. İyi yaptığınız, hayatınızda iyi giden şeyleri görmekte zorlanıyor olabilirsiniz. Bu da öz saygınızın zarar görmesine sebep oluyor olabilir.
Özsaygınız zarar gördüğünde yapılacak en iyi şey psikologların öz-olumlama
dediği tekniği kullanmaktır. Eğer herhangi bir alanda sıkıntı yaşıyorsanız, özsaygınızı yüksek tutmak amacıyla kendinizi başarılı bulduğunuz diğer alanları düşünün. Örneğin bir yönetici düşünelim. Yöneticimiz meslektaşlarının karşısında sunum yapmakta zorlanıyor olsun. Bu kişi çok iyi bir sporcu olduğunu, genellikle çok sevilen bir insan olduğunu ve çalışanlarının danışmak için genellikle kendisine geldiğini düşünerek kendini daha iyi hissedebilir, özgüvenini yüksek tutmayı başarabilir. Özgüveni yüksek olan insan ise problemini tanımlamada, probleme etkili çözüm yolları bulmakta daha başarılı olabilir. Örneğin bu örnekte sunum yaparken kaygı duyduğunu fark eder ve bunu aşmak için çeşitli teknikler öğrenebilir, bir uzmandan yardım alabilir. Sonuç olarak, yeteneklerini geliştirme fırsatı bulmuş olur, sunum yapabildiğini gördüğünde kendini daha başarılı hisseder.
Kişinin özsaygısı ve öz-olumlama becerileri yoksa eğer, kişi problemler için dış etkenleri suçlayabilir. Dış etkenleri suçlamak gibi savunucu bir tutum kişinin aleyhine olacaktır. Kişi çıkmaza girmiş gibi hissedebilir ya da yıkıcı davranışlarda bulunabilir. Örneğimize dönecek olursak, yönetici iş arkadaşlarının çok eleştirel olduğunu, bu sebeple kendini korumak için sunum yapmak istemediğini düşünebilir. Bu şekilde düşmanca görünen bir iş ortamında, yönetici muhtemelen daha savunmacı olacaktır ve iş arkadaşlarıyla ilişkilerinde gerginlik yaşayacaktır. Durum her ne olursa olsun, problemin sadece dışarıdan kaynaklandığını düşünmek kendimizi ve koşullarımızı geliştirmek için bize bir şey katmayacaktır.
Ciddi sorunlarla karşılaşan insanların bazılarında görülen başka bir tutum da kendini acımasızca eleştirmektir. Mükemmeliyetçi bireyler genelde kendilerini ve performanslarını çok eleştirirler. Böyle bireyler, gerçekçi bakılınca baş etmenin çok zor olduğu bir durumda bile baş edemedikleri için kendilerini suçlarlar ve bu da yetenekleri ve kendi değerleri hakkında kendilerini kötü hissetmelerine yol açar.
Kısaca söylemek gerekirse, oldukça sıkıntılı bir durumla karşılaştığınızda kendinizi ve başkalarını eleştirmek yerine güçlü taraflarınıza odaklanarak pozitif yanları görmeye çalışmanız daha yararlı olacaktır.
Etiketler:kişisel gelişim, öz-olumlama, özgüven, özsaygı, yaşam koçluğu, yaşam koçu
kaynak

Devamını Oku »

Doğum Sonrası Depresyonun Belirtileri

Doğum sonrası kendinizi sürekli üzgün, bitkin ve mutsuz hissediyorsunuz… Tüm telkinlere ve çabalarınıza rağmen bu ruh halinden kurtulamıyorsunuz.

Doğum sonrası depresyon geçiriyor olabilir misiniz?
Loğusalık hüznü ve doğum sonrası depresyon

Aileye yeni bir bireyin katılışı kadınların önemli bir kısmında zihinsel ve duygusal değişikliklere yol açar. Bunun yanında doğum sonrasında östrojen ve progesteron hormonlarındaki düşmenin de etkisiyle yeni annelerin çoğunda doğumdan sonraki ilk haftalarda ağlama, mutsuzluk, heyecanlılık ve duygu durumlarında dalgalanmalar görülebilir.

Annelerin yarısı ile dörtte üçü bebek melankolisi ya da loğusa hüznü olarak adlandırılan bu durumdan etkilenir. Bebek melankolisi olan kadınlar doğum sonrasındaki birkaç hafta boyunca genel bir bunalma hissinin yanında, alışılmıştan daha fazla gözyaşı dökme, alınganlık ve endişe gibi belirtiler yaşarlar. Bu belirtiler, tıbbi veya psikolojik yardım olmadan iki hafta içinde genellikle azaldığı için, çoğu kadın bu hislerin normal ve geçici olduğuna dair telkin ve duygusal desteğin yanında, dinlenmeye biraz daha fazla vakit ayırarak ve çocuk bakımında fazladan yardım alarak bu durumla gayet iyi başa çıkar.

Ancak annelerin yaklaşık %15-20'sinde bu ve ilave bazı belirtiler doğum sonrası depresyona işaret edebilir. Depresyon belirtilerinin gözden kaçması ya da zamanla geçeceği düşüncesi ile ihmal edilmesi ise hem anne hem de bebeğin sağlığı açısından önemli sakıncalar doğurur.

Doğum sonrası depresyon yaşayıp yaşamadığınızı nasıl anlarsınız?

Doğum sonrası depresyon teşhisini yalnızca bir psikiyatri uzmanı koyabilir. Ancak aşağıdaki listeye bakarak, doğum sonrası depresyonda sık görülen belirtilerin sizde olup olmadığını kontrol edebilirsiniz.

Doğumdan sonraki ilk ya da ikinci haftadan beri:

Gülemiyorum ve olayların iyi taraflarını göremiyorum.Genellikle hoşlandığım şeyler ilgimi çekmez oldu.Herhangi bir sorun olduğunda gereksiz yere kendimi suçluyorum.Belli bir neden olmadığı halde kendimi kaygılı veya endişeli hissediyorum.Belli bir neden olmadığı halde korku veya paniğe kapıldığım oldu.Kendimi tükenmiş ve bitkin hissediyorum.O kadar mutsuzum ki uyumakta bile zorlanıyorum.O kadar mutsuzum ki sürekli ağlıyorum ya da ağlamak istiyorum.Sık sık eşyaları nereye koyduğumu unutuyor, konsantre olmakta zorluk çekiyorum.Yalnız kalmaktan korkuyorum.Kendime, bebeğime veya başkalarına zarar vermekle ilgili düşünceler aklımdan geçiyor.

Bu belirtilerden en az birinin kendinizde olduğunu düşünüyorsanız, zaman yitirmeden doğum sonrası depresyon geçirip geçirmediğinizi belirleyerek, size yardımcı olabilecek bir uzmana başvurmalısınız.

Etiketler:Annelik Hüznü, Doğum Sonrası Depresyon, gebelik psikolojisi, hamilelik psikolojisi, Postpartum Depresyon

kaynak

Devamını Oku »

İlişkilerinize Zarar Vermeden Hayır Demenin 5 Yolu

“Hayır” demekte zorlanıyor musunuz? Yalnız değilsiniz; pek çok insan “hayır” demek konusunda problem yaşıyor. Bazılarımız ailemizin, akrabalarımızın, öğretmenimizin veya patronumuzun ricalarına, isteklerine “hayır” demenin ayıp olacağını duyarak büyüyoruz. Çoğu insan dışlanacağı, diğerlerini inciteceği ya da bir anlaşmazlığa sebep olacağı korkusuyla “hayır” diyemiyor.

Oysa “hayır” diyebilmek sınırları koruyabilmenin ve hayatınızda kendi önceliklerinize yer verebilmenin tek yoludur.

Örneğin bir arkadaşınız arabanızı ödünç almak istiyor, fakat siz arabanızı başkalarının kullanmasında hoşlanmıyorsunuz ve bu sebeple arabanızı vermek istemiyorsunuz. Aşağıda diplomatik ve kesin bir biçimde “hayır” diyebilmek için kullanabileceğiniz 5 ifade var:

-          Arabamı kullanan tek insan olmayı tercih ediyorum.

-          Arabamı ödünç vermemeyi tercih ediyorum.

-          Maalesef, arabamı ödünç veremeyeceğim.

-          Başkalarının arabamı kullanması konusunda kendimi rahat hissedemiyorum.

-          Arabamı başkasına ödünç vermeyeceğim konusunda kendime söz verdim.

Yukarıdaki örneklerin hepsinde kişi kendi tercihlerinden ve arabayı ödünç vermenin kendisine neler hissettirdiğinden bahsettiği için, karşıdaki kişinin karşı gelme olasılığı oldukça düşüktür. Eğer kişi isteğinde ısrarcıysa bu cümlelerin kombinasyonlarıyla “hayır” demeye devam edin.

“Hayır” demeyi daha etkili hale getirmenin yolu “sandviç metodu” olarak bilinen bir yöntem kullanmaktır. Bu yöntem olumlu bir cümleyle başlar, arkasından diplomatik bir biçimde “hayır” denir ve son olarak başka bir olumlu cümleyle devam eder. Örneğin, “Bu hafta sonunda bir arabaya ihtiyacın olduğunu anlıyorum, gerçekten arabamı başkalarının kullanması konusunda kendimi rahat hissetmiyorum. Umarım bu hafta sonu için bir araba bulabilirsin.”

Etiketler:hayır diyebilmek, kişisel gelişim

kaynak

Devamını Oku »

Sizin oranın insanları nasıl?

Büyük bir şehre yaklaşmakta olan bir seyyah, yolun kenarında bir kulübede yaşayan bilge bir kadının yanında biraz mola vermiş ve ona şunu sormuş.

-Bu gideceğim kentin insanları nasıl insanlardır?

Bilge kadın soruya soruyla karşılık vermiş:

-Sizin oranın insanları nasıldır?

Adam yanıtlamış:

-Cimri güvenilmez, asık suratlı ve kalleş.

-Ah demiş bilge kadın; Buranın insanları da aynen öyle..!

Adam uzaklaştıktan bir müddet sonra bir başka seyyah da burada konaklamış ve bilge kadına aynı soruyu sormuş. Bilge kadında aynı soruya karşılık vermiş:

-Sizin oranın insanları nasıl?

Adamda;

-"Bizim oranın insanları mı? Cömert, güvenilir, güler yüzlü ve dürüst insanlardır. "demiş

Bunun üzerine bilge kadın:

"Bu şehrin insanlarının da ondan hiç farkı yok" demiş..

Yani.

Nasıl gördüğünüz çok önemlidir.

Hayat siz ona nasıl bakıyorsanız onunla karşılık verir.

-Marifet nedir bilir misin?
Taşlara bakan gözlerin çiçekleri görmesidir! {Mevlana}

Eğer siz insanların güvensiz, asık suratlı, cimri kalleş olduğuna dair bir düşünce sistemini geliştirmiş ve benimsemişseniz karşınıza çıkan insanlarda göreceğiniz odur. Ya da -neden hep karşıma böyleleri çıkıyor neden hep beni buluyor- diyorsanız da yine dönüp bir kendinize bakmanız gerekir. Ben nerede yanlış yapıyorum ve bunu tekrar ediyorum diye..

Herkesi sevmek, onaylamak zorunda değiliz ancak herkesin yaşamdaki var oluş amacına saygı duymak zorundayız.

NuRaL

kaynak

Devamını Oku »

Kaygı mı Stres mi?

Zaman zaman hepimiz stresli oluruz. Bu bir doğal gerçektir ve evrimsel avantajları vardır. Stres duymasaydık yaklaşan tehlikelerin farkına varamazdık ve onlara karşı önlem alamazdık.

Hayvanlar alemini düşünürsek stresin yaşamsal bir önemi olduğunu bile söyleyebiliriz. Fakat, her ne kadar insanlar da hayvanlar aleminin bir üyesi olsalar da insanlar vahşi doğada yaşayan hayvanlardan çok daha farklı çevresel stresörlerle karşı karşıyadır. Çoğumuz ofiste uzun zaman geçiriyor, elimizdeki işi teslim tarihine yetiştirmek için çabalıyor ya da sürekli ödememiz gereken faturaları düşünüyoruz, böylece sürekli stresle yaşıyoruz. Görünen o ki,  insanların çoğu kronik strese maruz kaldığından; stres insanların çoğu için uyumsal bir duyum olmaktan çıkmış, bir dezavantaja dönüşmüştür.

Akut stres uyumsaldır çünkü bize uygun kararlar verebilmemiz için yardımcı olur. Belli bir stresörle karşılaştığımızda böbreklerin üstünde yer alan adrenal bezlerinden adrenalin salgılanır ve bu akut strese yol açar. Fakat eğer günlük yaşantılar sürekli strese yol açıyorsa, bu zamanla kronik strese sebep olur. Bu durumda uzun süre aşırı miktarda salgılanan adrenalinle birlikte stres hormonu olarak da bilinen kortizon da salgılanır. Zamanla bu durum kalp hastalıkları, obezite ya da bağışıklık sisteminin baskılanması gibi ciddi sağlık problemlerine yol açabilir. Kronik stresin depresyon geçirme riskini de arttırdığı bilinmektedir.

Akut ya da kronik stres bir ruhsal rahatsızlık değildir fakat bunlarla alakalı bir ruhsal rahatsızlık vardır: Kaygı bozuklukları. Peki, stres ve kaygı bozuklukları arasındaki fark nedir?

Beyin stres ve kaygıyı farklı algılar. Kaygı daha çok korkuya benzerdir. Kaygı bozukluklarında beyinde olup bitenler korku durumunda olanlarla hemen hemen birebir aynı.  Eğer korku günlük yaşantıda problemlere sebep olacak kadar yoğunsa ve sebepsiz yere ortaya çıkıyorsa kaygı bozukluğu adını alır. Tanı kılavuzu olan DSM-IV-TR’ de yaygın kaygı bozukluğu, panik bozukluk, agorafobili panik bozukluk, fobiler, obsesif-kompulsif bozukluk, post-travmatik stres bozukluğu, ayrılma kaygısı ve çocukluk çağı ayrılma bozukluğu olarak 8 kaygı bozukluğu tanımlanmıştır.

Şu anda bilinen geleneksel modele göre akut stres birikerek kronik strese sebep olur; kronik streste kaygı bozukluklarına zemin oluşturur.

Etiketler:kaygı, kaygı bozuklukları, stres, stres yönetimi, stresi yenmek

kaynak

Devamını Oku »

Illuminati Revisited: Bitmeyen Temcit Pilavı

Durup durup ısıtılan “Aydınlanma antipatisi”, bildik bir hayaleti sık sık gündem koridorlarına salma gayretkeşliğinden vazgeçmiyor bir türlü. Bu hayalet, 19. yüzyılın hemen başlarında Amerika’daki sağcı, dindar, muhafazakâr kesimin ideologlarınca üretilmeye başlanan basit, sığ ve demagojilerle dolu bir komplo teorisinin baş aktörü: İlluminati. Yani şu “dünyayı ellerine geçirmeye çalışan kötü ve güçlü adamlar” ile ilgili postmodern çağ masallarından söz ediyoruz.





Dincilerin, muhafazakârların, milliyetçilerin, gericilerin bu tür efsanelere rağbet etmesini biraz anlayabiliyor insan da, kendini demokrat, hatta “solcu” görenlerin İlluminati tezleri üretip durmaları tuhaf geliyor. Bu da Türkiye’nin “kafası karışık yarı aydını” ile ilgili bir sorun olsa gerek.
Bugün Twitter’da Ahmet Meriç Şenyüz’le sohbet ederken konu İlluminati’ye geldi yine. Ben de, 2006’da yayımlanan “Fraternis” adlı kitabımda, İlluminati’ye ayırdığım bölümlerden küçük alıntılar yaparak, karışık kafaların durulmasına bir miktar yardımcı olmaya çalışayım dedim. Üzerinden altı yıl geçen bu kitapta, tarihin kritik bir evresinde ortaya çıkan ve uygarlığın seyrini belirleyen bir kırılma noktasındaki “yanlışlığı” düzeltmeye çalışan, en az 3500 yıllık bir “kardeşlik geleneği”nden söz etmiştim.
Fraternis’te Illuminati’ye değinen bölümü buraya sığdırmam elbette mümkün değil. Ama hiç değilse “fikir verici” olabilecek birkaç parça alıntıyı aktarmaya çalışabilirim en azından. Eğer Pythagoras Kardeşliği’ni, Roma Cumhuriyetçileri’ni, Mythra Locaları’nı, Bogomil ve Cathar’ları, Tapınak Şövalyeleri’ni, Alumbrados’u, Masonluğu ve İlluminati’yi şu komplo teorilerinin dışında kalan bir bakışla tanımak isteyenler olursa, kitabın tamamını okurlar.
Alıntılara başlayalım o zaman:
“Amerikan devriminin önderleri Bağımsızlık Bildirgesi’ni imzalamadan birkaç ay önce, eski Kelt-Cermen geleneklerine göre yaz mevsiminin başlangıcını işaretleyen Beltane bayramının kutlandığı 1 Mayıs 1776 günü, Almanya’nın güneyindeki Bavyera eyaletinde bir hukuk profesörü, ‘yeni ve özgür bir dünya’ yaratma düşlerini amaç edinen, gizli bir ‘kardeşlik derneği’ kurduğunu, güvendiği dostları ve öğrencilerine duyuruyordu. Henüz daha Avrupa burjuvazilerinin ‘fazla ileri giden radikal devrim’ korkularını tatmadığı; Aydınlanma düşlerinin sıcak ve heyecan verici bulunduğu günler yaşanmaktaydı.
Ingolstadt Üniversitesi’nde Hukuk Profesörü olan Adam Weishaupt, bir Cizvit okulunda dinsel dogma bombardımanı altında yetişmiş olmasına karşın, ergenlik çağından itibaren Katolik inancından hızla soğumaya başlayan, Aydınlanma ilkelerinden fazlasıyla etkilenmiş, Rousseau hayranı bir bilim adamıydı. Büyük bir olasılıkla Mason düşüncesi ve idealleriyle çok erken yaşlarda tanışmış; örgütün kökenlerini derinlemesine incelemişti ama hiçbir zaman bir locaya üye olmadı. Onun aklında da toplumsal reform ve köklü bir dönüşüm fikri dolaşıp duruyordu; ne var ki, o sıralar Avrupa için ‘fazla ilerici’ bulunan Aydınlanma hedefleri ve burjuva devrimleri, Weishaupt için ‘yetersiz’ ve çözüm sağlamaktan uzaktı.
1776 Mayıs’ında kurduğu örgüte, ilkin Perfectibilis (Kusursuzlaşanlar) adını verdi, kısa bir süre sonra da İlluminati (Aydınlanmışlar) olarak değiştirdi. Aslına bakılırsa Weishaupt, kısa vadeli ciddi ve büyük hedefleri olan, bildiğimiz anlamda bir ‘gizli örgüt’ falan kurmamıştı. Daha çok, benzerlerine o dönemler Avrupa’nın birçok yerinde olduğu gibi Almanya’da da sık rastlanan, ‘okuma ve fikir tartışması’ gruplarından biriydi bu. Gizliliğinin nedeniyse son derece basitti: 1776 yılında Bavyera hâlâ ‘Katoliklerin kalesi’ydi ve bir üniversite profesörü ya da öğrencisi, egemen dogma dışındaki ‘sapkın’ fikirlerin tartışıldığı, eşitlik ve özgürlük düşlerinden söz edilen bir grup kurduğunu açıkça ilan ederse, okuldan atılmayı, hatta tatsız bir yargılanma sürecini göze almak durumundaydı.
Weishaupt bu nedenle Illuminati’den yalnızca çok iyi tanıdığı ve güvendiği birkaç insana söz etti ve uzunca bir süre, çok az yeni üyenin katılımıyla sürdürülen ‘kardeşliğin’ etkinlikleri, hep birlikte kitap okuma ve temel felsefi kavramlar üzerinde tartışmalar yapmakla sınırlı tutuldu. Ancak Weishaupt’un saygın ve güvenilir kişiliği, genç akademisyenler arasında grubun adının yavaş yavaş duyulmasını sağlıyor ve Ingolstadt’taki zeki, donanımlı ve açık fikirli aydınları Illuminati’ye doğru çekiyordu.” (Fraternis: Kayıp Kitaplar, Gizli Kardeşlik, s: 615)
Adam Weishaupt ve onunla birlikte bu küçük, mütevazı yapılanmanın içinde yer alanlar, resmi koğuşturmalara hedef olma endişesiyle, ellerinden geldiğince “kapalı” tutmaya çalıştılar örgütlenmeyi ve 2300 yıl önce Pythagoras’ın Kroton’da kurduğu “kardeşlik modeli”ni uygulamaya karar verdiler. Yalnızca çok güvenilen, sır tutmayı başarabileceği düşünülen yakın dostlar ve tanıdıklar kabul edilmeye başladı. Yapılacak en küçük bir hata, verilecek en basit bir açık, hepsinin başını çok ciddi derde sokabilirdi çünkü. Bu nedenle birbirlerini tarih ve mitolojiden aldıkları takma adlarla andılar, toplantılarını gözlerden uzak yerlerde, gizli olarak yaptılar.
“Weishaupt, toplumsal dönüşümle ilgili olarak Rousseau’nun ideallerini büyük oranda paylaşıyordu ama ondan çok daha radikal bir çizgiye sahipti: Din kurumları ve ruhban sınıfı bütünüyle ortadan kaldırılmadıkça, insan düşüncesi ve vicdanı gerçek anlamda özgürlüğe ulaşamayacak; monarşiler, hanedanlar ve ülkesel sınır kavramı tarihe gömülmedikçe evrensel barış ve kardeşlik asla sağlanamayacak; sosyal sınıflar ve bireysel servet farklılığı varlığını korudukça da, eşitlik ve adalet hiçbir zaman gerçekleşmeyecekti. Üzerine gidilmesi gereken idealin, Rousseau’nun da anımsattığı üzere, binyıllar önce zorunluluklar nedeniyle ilkel düzeyde var olan paylaşımcı ve eşit toplumsal yapıyı, bugünün dünyasında yeniden yaşama geçirmek olduğuna inanıyordu: Ülkelerin, sınırların, dinlerin ve bireysel servetin olmadığı, mutlak barış ve özgürlüğe dayanan bir kardeşçe paylaşım.” (Fraternis, s: 617)
Ancak İlluminati’nin Bavyera’daki aydınlar arasında ününün artması ve özellikle grubun içine Mason localarına üye sevilen isimlerin katılmasının ardından yaşanan parlama, görünüşe bakılırsa Weishaupt ve yoldaşlarını hem umutlandırdı, hem de fazlasıyla iyimser bir heyecana yöneltti. Amerikan Devrimi’nin başarıya ulaşması ve Bağımsızlık Bildirgesi’nin imzalanmasının yarattığı rüzgâr bütün Avrupa’da hızla esiyordu zaten. “İğdiş edilip bırakılmış” 1640 İngiliz Devrimi’nin kalıntıları üzerinden yeniden yükselmekte olduğu izlenimi veren bir devrimci uyanış, “dünyayı değiştirme” gücüne kavuşabilir miydi? Bu uyanışın içinde İlluminati etkin bir rol üstlenebilir miydi?
“Kısa bir süre sonra, Fransa’nın da için için kaynamaya başladığına dair haberler gelince, genç profesör umutlandı: Belki de sağlam bir örgütsel yapı ve iyi eğitilmiş, kararlı kadrolarla, Avrupa’yı baştan aşağı sarsacak büyük ve geniş çaplı bir devrim gerçekleştirilebilirdi. Ancak gizliliği korumak, artık iyice büyük önem taşıyordu. ‘Yalnızca liberal düşünce ve ilerlemenin dostları arasındaki gizli koalisyon, batıl inanç ve yanlışlığın güçlerini yenilgiye uğratabilirdi.’
Adam Weishaupt, amaçlarının ‘ne topraklar fethetmek, ne otoriteyi ele geçirmek ne de servet kazanmak’ olduğunu anlatıyordu müritlerine. Bundan çok daha zor olan bir şeyi gerçekleştirmek ve ‘bireyleri fethetmek’ durumundaydılar. Değişim ve dönüşümler, toplum içindeki ‘aydınlanmışların’ sayısı artmadan gerçekleşemezdi ve bu nedenle büyük ve iddialı planlar peşinde koşmak yerine, insanları bilgilendirip ikna ederek, Illuminati’nin ideallerini benimsemelerini sağlamaları gerekiyordu.” (Fraternis, s: 618)
Weishaupt, Fransa’daki devrim ateşinin de getirdiği olumlu düşüncelerle, “eşitlik, kardeşlik, özgürlük” ülküsünü uluslararası düzeyde yaşama geçirmek için belki de doğru zamanda oldukları kanısına vardı ve süreci hızlandırmak için Mason localarıyla daha yakın ilişkilerde bulundu, hatta Bavyera’daki bir locada inisiye olarak kardeşliğe katıldı. Gerçekten de İlluminati’nin ünü de, prestiji de Avrupa aydınları ve devrimcileri arasında hızla artmaktaydı.
“Üye sayısı 1778’de iki bini aşmış; Weishaupt yalnızca Almanya’daki localarla değil, Fransa’nın devrimci grupları ve Aydınlanma’nın önde gelen isimleriyle tanışmayı da başarmıştı. Bu arada Illuminati, aralarında yazar Christopher Nicolai, düşünür ve besteci Gottfried von Herder ve on sekizinci yüzyılın ünlü yazar ve düşünürü Johann Wolfgang von Goethe gibi önemli isimleri, üyeleri arasına katmıştı.” (Fraternis, s: 619)
Ancak bu popülerlik ve görece büyüme, kısa bir süre içinde iç disiplinin ciddi biçimde bozulmasına; aşırı kendine güven nedeniyle tedbirsizliklerin giderek artmasına yol açmaya başlıyordu. Diğer yandan, yeni üye seçimi konusunda seçicilik giderek azalmaya başlamış, “sayıca kalabalıklaşma ve güç edinme” hayalleri, İlluminati ideallerini geride bırakacak düzeyde örgüt içinde ağırlık kazanmıştı.
“1785’te Illuminati’nin sonunu getirecek gelişmeler zinciri de birbiri ardına yaşanmaya başladı: Örgütün etki alanında bulunan Mason localarından biri hakkında, Kilise aleyhinde propaganda yapma iddiasıyla başlatılan soruşturma, işin içinde başka locaların da olduğu anlaşılınca genişletildi ve kısa süre içinde bütün izlerin Illuminati’yi gösterdiği sonucuna varıldı. Haberler, Avrupa’nın dört yanında çabucak duyuldu: ‘Mason localarını etkisi altına alan gizli bir örgüt, tüm Avrupa hükümetlerini devirmeyi amaçlayan büyük bir komplo öncesinde yakalandı.’
Geniş çaplı polis operasyonları sonucunda örgüt kapatılmış, kimi üyeler tutuklanmış ve Adam Weishaupt, uzun süren, ayrıntılı bir soruşturmanın sonunda üniversiteden atılmıştı. İlkin Regensburg’a gidip orada kendisinin ve Illuminati’nin savunusunu içeren bir kitap yazdı; ardından Gottingen Üniversitesi’nde felsefe dersleri verdi 1830 yılında bu kentte öldü. Büyük umutlarla kurduğu örgütten geriye tek bir iz bile kalmamıştı öldüğünde.
Mütevazı başlangıcından, dramatik finaline dek, Illuminati’nin bütün serüveni topu topu dokuz yıla yayılıyor. Bunun ilk üç yılı, örgütün büyük oranda ‘yerel’ bir ezoterik cemaat havası vermekten ileri gidemediği, kuruluş ve gelişme dönemi. Ancak 1782’de ciddiye alınabilecek bir yaygınlık ve güce ulaşmayı başaran ‘aydınlanmışlar topluluğu’nun parlak dönemi de üç yılı aşmıyor. Buna karşın, savunduğu radikal görüşler ve belirlediği ideal, hem Avrupa’da hem de Yeni Dünya’da, on sekizinci yüzyıl sonlarında şaşırtıcı büyüklükte bir sansasyon yarattı. ‘Devrim yapmak’ bir yana, Ingolstadt’taki kadrolarını bile koruyamayacak kadar küçük bir cemaat, bunca gürültü koparmayı nasıl başarmıştı?
Bunun yanıtı, Aydınlanma ve devrim rüzgârıyla kendini iyice köşeye sıkışmış hisseden Katolik Kilisesi, aristokratlar ve muhafazakâr burjuvazinin, Illuminati’nin deşifre edilmesini bir tür ‘karşı propaganda’ fırsatı olarak görmesinde saklı. Avrupa’nın her yanında dönüşüm ve değişim rüzgârları esip, kitleler devrim fikrine sempatiyle yaklaşırken, ‘Aslında devrim ve yenilikten söz edenlerin çok kötü niyetleri olduğu’ tezi, sözünü ettiğimiz gericiler ittifakınca, Illuminati’yi emsal göstererek savunulacaktı. Bütün tasarlanan ve amaçlananın, ‘dini yok etmek, hükümetleri devirmek ve seçkin bir azınlığın despotik diktatörlüğünü kurmaktan ibaret olduğu’ savları, daha Weishaupt’un tutuklanmasıyla birlikte yüksek sesle yinelenmeye başladı. Ortada ‘büyük bir komplo’ vardı ve bu kötü insanlar, herkesi yoksulluğa mahkûm edecek, baskı ve şiddete dayalı, dinsiz bir dünya devleti kurmak istiyorlardı!
Illuminati 1785’te tümüyle dağıtılıp yok edildi ama 1793-94’te Fransız Devrimi’nin ‘terör günleri’ Batı dünyasında dehşetle izlenirken, parmaklar ‘İşte!’ diyerek havaya kalktı bir kez daha, ‘Illuminati hâlâ yaşıyor ve Fransa’da olan bitenlerde onun parmağı var!’ Başta Fransız Devrimi’ne büyük bir ilgi ve sempatiyle bakan Amerikan burjuvazisi, korkuya kapılmaya başladı: ‘Ya bizde de böyle şeyler olmaya başlarsa?’ ” (Fraternis, s: 620-621)
Kısacası, İlluminati 236 yıl önce Bavyera’da kurulan ve kısa bir süre Avrupalı entelektüeller arasında etkili olduktan sonra 1785’te tarih sahnesinden silinen bir “idealistler kulübü”ydü. Ne bir “seçkinler diktatörlüğü” peşindeydiler, ne de “dünyayı tek merkezden yönetecek bir güçlüler kulübü kurmak.” Tam tersine, ülkelerin ve sınırların olmadığı; mülkiyet ve sınıfsal üstünlüklerin ortadan kaldırıldığı; din başta olmak üzere tüm dogmalardan bütünüyle arındırılmış; kadın ve erkeğin yan yana eşit şartlarda özgür olduğu bir ütopya peşindeki, naif bir aydınlar grubuydu İlluminati. Dönemin koşulları altında daha fazla ayakta kalıp yaşaması mümkün değildi ve ipleri 1800’lerden sonra bütünüyle ele alan burjuvazi tarafından “demir yumrukla” ezilip yok edildi.
Hikâye bu kadar. Ama Batı’nın sağcı, dinci, muhafazakâr ideologları ve onların kontrolündeki basın yayın organları, gizemli bir görüntüyle sarmaladıkları “İllüminati masalları”nı çocukları korkutmak için kullanılan bir “öcü imgesi” gibi sıcak tutmayı başardı. Bilinmeyen, görünmeyen, korkutucu, tehlikeli bir “büyük düşman”. Oysa o dünyayı avuçları içinde tutan gerçek kan emiciler, giderek palazlanan burjuvazilerin sırtlarında yükselen finans-kapital ucubesinin enternasyonal birliğinden başka bir şey değil. Gerçek düşmanı yanlış yerlerde aramak hem gereksiz kafa karışıklığı ve zaman kaybı, hem de o gerçekten naif ve idealist İlluminati’cilerin kemiklerini sızlatmaktan başka bir şeye yaramayan, postmodern bir saçmalık.
Kaynak: “Fraternis: Kayıp Kitaplar, Gizli Kardeşlik”, Burak Eldem, İnkılap Kitabevi, İstanbul 2006.
kaynak

Devamını Oku »

Dağınıklığın Enerjiye Etkisi

Enerji durağanlaştığında dağınıklık yığılır, dağınıklık büyüdükçe de enerji durağanlaşır.

DAĞINIKLIK TIKALI ENERJİDİR
Dağınıklığın karşılığı olan "Clutter" sözcüğü, Ortaçağ İngilizcesindeki donma, pıhtılaşma anlamındaki "clotter" kelimesinden gelmektedir. Arttıkça sizi içine alması, yolunuzu tıkaması da aynı şeye işaret eder.
Dağınıklık arttığı oranda mekana düşük seviyeli enerjiler de çekilmiş olur.
Benzer benzeri çeker, prensibi burada da geçerlidir.





Bunu her insan bilir; Sokakta yürürken birinin bir kenara bir izmarit veya boş bir sigara paketi attığını görürsünüz. Ertesi gün aynı yerden geçerken bir de bakarsınız, izmaritin/paketin yanında daha başka atıklar da birikmiş. Çok geçmeden burada bir çöp tepesi oluşur. Dağınıklık evlerde de aynı şekilde çoğalır. Başta az bir şeyle başlar, derken büyüdükçe büyür, çevresindeki durağan enerji de ona bağlı olarak çoğalır ve yaşamınız üzerindeki durağanlaştırıcı etkisini hissettirir.
İnsan yaşamında yeni bir sayfa açmak istediği zamanlarda, ya da sıkıntı bastığında kendini, evindeki veya odasındaki dağınıklığı toparlarken ya da bazı eşyaların yerlerini değiştirirken bulabilir.
Fakat insanların büyük çoğunluğu dağınıklıklarıyla yaşamaya alışabilmektedirler. Tıkalı enerji son derece yapışkandır ve gerçekten silkelenip bir şeyler yapmak için esaslı bir çaba gerekir.
DAĞINIKLIK NEDİR?
Oxford sözlüğünde "düzensizce birikmiş nesne kalabalığı" olarak tanımlanan dağınıklık, dört sınıfta ele alınıyor:
* Kullanmadığınız ya da sevmediğiniz nesneler
* Dağınık ya da düzensiz eşya
* Çok küçük bir alanda çok fazla eşya
* Tamamlanmadan yarım bırakılmış her şey
KULLANMADIĞINIZ YADA SEVMEDİĞİNİZ NESNELER
İnsan sahip olduğu her şeye görünmeyen kılcal enerji damarlarıyla bağlanır. O eşyaya verilen değer, yüklenen anlam, onun hakkındaki düşünce ve duygular eşya ile insan arasında bir alışveriş meydana getirir. Pozitif anlamda kullanılan, yararlı olan, bir fonksiyon gören veya sevilen nesneler olumlu enerjinin yayılmasında yararlı olabilir. Bunun tersine evdeki kullanılmayan, bozuk, sevilmeyen, kurtulunmak isteyip de atılmayan, başkasına ait olan, bir kenarda unutulan her şey, enerjinin durağanlaşmasına yol açar.
Sizin için bir anlam ifade etmeyen, önemi olmayan, kullanılmayan şeylerden kurtulunduğunda insan kendini bedensel, zihinsel ve ruhsal olarak da hafiflemiş hissedecektir.
DAĞINIK YA DA DÜZENSİZ EŞYA
Sadece sevilen ve kullanılan eşyaları evde tuttuğumuzu varsayalım, eğer bu eşyalar dağınık duruyorlarsa, mekan dağınık sıfatını korur, aradığımızı bulmamız zorlaşır.
Neyin nerede olduğunu bildiğinizde yaşam kolaylaşır.
Örneğin hepimiz evimizde yatağımızın nerede olduğunu biliriz. İnsanın yatağıyla arasındaki enerji bağı dolaysız ve açıktır. Bir de ev anahtarınızı veya şemsiyenizi veya başka bir şeyi düşünelim. Yeri genellikle tam olarak biliyor muyuz, yoksa zihinsel olarak ortalığı ayağa kaldırdığımız oluyor mu? Ya yanıtlamamız gereken mektup, ya da zarfa koyup atılmayı bekleyen bir mektup? Bazen haftalar sonra gazetelerin arasından elimize geçebilir.
Neyin nerede olduğunu bilmekten kaynaklanan huzur ve açıklık, bu durumlarda stres ve karmaşaya dönüşür.
Cüzdanımız veya çantamız o an için önemli gelen ama birkaç gün sonra işlevini yitiren telefon, adres ve not kağıtlarıyla, gerekli gereksiz broşürlerle dolup taşıverir.
Ya ani bir itilimle otomatik olarak alınan veya toplanan şeyler...
Eve getirir, ?Şimdilik şuraya koyayım da sonra kaldırırım.? deriz. Ancak koyduğumuz yerde kalır. Kimi zaman aylarca kimi zaman yıllarca kalabilirler. Akla geldikçe veya gördükçe zihnimizin bir köşesinde belli belirsiz bir bıkkınlık yaratırlar.
Burada önerilen elbette abartılı bir titizlik veya düzenlilik hastalığı değildir.
KÜÇÜK BİR ALANDA ÇOK FAZLA EŞYA
Kimi zaman sorun yerden kaynaklanabilir. Aile büyür veya eşyalar çoğalır ama mekan aynı kalır. Dağınıklık zamanla evde nefes almakta güçlük yaratan bir hal alabilir. Çözüm büyük bir yere taşınmak ya da evde ciddi bir ayıklama yapmaktır.
TAMAMLANMADAN BIRAKILMIŞ ŞEYLER
Dağınıklığın bu türünü görmek daha zor, bilmezden gelmek daha kolaydır. Ancak sonuçları birçok alana yayılır. Tamamlanmadan bırakılmış her şey fiziksel, zihinsel, duygusal ve ruhsal alanda dağınıklık ve tıkanıklık yaratır.
Evinizdeki veya çekmecenizdeki ele alınmamış şeyler, yaşamınızda ele almadan bıraktığımız şeyleri yansıtır ve sürekli olarak enerjimizi çeker. Kırık çekmecenin tamiri, bozuk bir saatin veya aracın onarımı, damlayan musluğun contasının değiştirilmesi gibi ufak tefek tamiratlar bile mekanın enerji akışında önemli roller görür. Ve mantal alanda da ümit ve uyanıklık hallerine ulaşmada yararlı olabilir.
Dikilecek düğmeler, aranması gereken telefonlar, koparılması gereken ilişkiler ve diğer her tür belirsizlik, dönüp yüzleşmediğimiz sürece ilerlememize engel olur. Eğer istenirse insandaki tevil ve savunma mekanizmaları bunları gayet güzel bastırıp kamufle edebilir, ama bunu yapmak için daima enerji tüketir. Bitmeyen her iş yaşam enerjimizden çalar, adeta bir enerji vampiri gibi bizi sömürür.
DAĞINIKLIK BİZİ NASIL ETKİLER?
Çoğu insan dağınıklıktan nasıl etkilendiğini bilmez. Dağınıklığıyla yaşamaktan memnunluk bile duyabilir. Dağınıklığın etkisi ancak ondan kurtulunduğunda duyulacak rahatlama ve huzur ile anlaşılabilir.
DAĞINIKLIK KENDİNİZİ YORGUN VE UYUŞUK
HİSSETMENİZE NEDEN OLUR
Çoğu dağınık insan ortalığı toparlamaya hali olmadığını söyler. Kendilerini sürekli yorgun hissederler. Oysa yorgunluğun nedeni dağınıklığın çevresindeki durağanlaşmış enerjidir.
DAĞINIKLIK SİZİ GEÇMİŞE BAĞLI KILAR
Bütün boş alanlarımız dağınıklıkla dolarsa yaşamımıza girecek hiçbir yeniliğe yer kalmaz. Düşüncelerimiz geçmişe takılıp kalır. Bakışlar ileriye bakmaktan çok geriye çevrilir. Sorunlarla yüzleşip daha iyi bir gelecek yaratmak yerine, geçmişi suçlarız.
DAĞINIKLIK BEDENDE DE TIKANIKLIKLARA YOL AÇAR
Dağınıklık aşırı bir hale geldiğinde evinizin enerjisi tıkanır. Aynı şey bedenimiz için de geçerlidir. Dağınık kişilerde kabızlık ve hazım bozuklukları, ciltte donukluk ve bozulmalar gibi rahatsızlıklara daha sık rastlanır.
DAĞINIKLIK KİLONUZU ETKİLER
Yapılan gözlemler, aşırı kilolu insanların genellikle dağınık insanlar olduğunu ortaya çıkarmıştır. Bir bayanın dediği gibi;
?Evinizi ıvır zıvırdan arındırdığınızda bedeninizi abur cuburla doldurmak da size artık doğru gelmiyor.?
DAĞINIKLIK ERTELEMEYE YOL AÇAR
Dağınıklık içinde yüzüyorsanız, işlerinizi yarına erteleme eğiliminiz olabilir. Dağınıklık enerjinin hareket yeteneğini azaltarak herhangi bir şeye girişmenizi zorlaştırır.
DAĞINIKLIK UYUMSUZLUĞA YOL AÇAR
Dağınıklık aileler, ev ve iş arkadaşları arasındaki tartışmaların nedenlerinden biri olabilir. Eğer siz gırtlağınıza kadar dağınıklığa gömülmüş olarak yaşıyor ya da çalışıyorsanız ama çevrenizdekiler sizin gibi değilse onların yaşama biçimi sizi engellemez ama sizinki onları kuşkusuz engeller.
DAĞINIKLIK YILGINLIK YARATIR
Dağınıklık enerjinizi aşağı çekerek kendinizi yılgın, depresif hissetmenize neden olur.
Depresyon türlerinin çoğu Yüksek Benliğinizin sizi, başka bir şey yapmanızın zamanı gelmiş olduğu için yapageldiğiniz şeye devam etmekten alıkoymasından kaynaklanır.
DAĞINIKLIK BAGAJ FAZLASI YARATIR
Eviniz aşırı dağınıksa, büyük olasılıkla yolculuğa çıkarken de yanınıza çok eşya alıyorsunuzdur. Dağınıklık bağımlıları ?GEREKİRSE? diye peşlerinden sürükledikleri eşya için fazla bagaj ücreti ödemek durumunda kalırlar. Tatilden dönüldüğünde valizlerden bir yığın hiç giyilmemiş temiz ama buruşuk kıyafetler çıkar.
İnsan duygusal ve zihinsel açıdan da fazla bagaj taşımaya eğilimlidir.
DAĞINIKLIK FAZLADAN TEMİZLİĞE NEDEN OLUR
Dağınık bir alanı temizlemek iki kat daha fazla zaman alır. Ne kadar dağınıksanız o kadar çok toz ve kir birikir, enerji o kadar durağanlaşır, temizlik yapmak isteği de azalır.
Yaşadığımız evin odalarını tek tek dolaşıp dağınıklık yaratan gereksiz ve kullanılmayan giyecek ve eşyaları gözlemleyip bunların evimizdeki fazlalık ve dağınıklıktaki payını ve işgal ettikleri alanı yüzdeye vurduğunuzda ortaya çıkan sonuç şaşırtıcı olacaktır.
Uzmanlar ortalama büyüklükteki bir evin odalara göre dağılımını şu şekilde yapmaktadırlar:
* Koridorlar yüzde 5
* Oturma odası yüzde 10 - 15
* Mutfak yüzde 30 - 40
* Yatak odası yüzde 40
* Banyo yüzde 15 - 20
* Kiler, depo, tavan arası, bodrum, kömürlük vs. yüzte 100 -200
Toplam : 220 - 250 Oda başına düşen ortalama dağınıklık yüzde 35 - 45 arasıdır.
Evinize ödediğiniz kira, elektrik, ısınma vs. masrafların neredeyse yarıya yakını boşuna hammallığı yapılan şeylere ödenmektedir. Bu alanları pozitif yönde sağlıklı işlerde kullanmak varken olumsuz enerjilerin çoğalmasında kullanmaktayız.
İNSAN NEDEN DAĞINIK YAŞAR?
Dağınıklığın altında görünenden çok daha derin nedenler yatmaktadır.
Çok meşgulüm, vaktim yok, benim için önemli değil, herkes kendi eşyasını toplasa ortalık dağılmaz? vs. gibi açıklamalar birer bahaneden öteye gitmez.
Lazım Olur. Diye Saklamak
İnsanların başlıca biriktirme nedenleri budur. "Nasıl atayım ki" diye yakınırlar, "günü gelir lazım olur". Bu noktada gerçekten ihtiyacımız olan şeylerle, olmayan şeyleri tüm bağımlılıklarımızı bir kenara atarak ayırdetmek gerekir.
Lazım olur diye eşya saklamak geleceğe güvensizlik işaretidir. Unutmayalım ki düşüncelerimizle kendi geleceğimizi biz yaratırız.
Uzmanların konu ile ilgili rastladıkları gerçek vakalardan birkaç örnek:
* Balık sevmeyen bir adamın tavar arasında on beş yıl boyunca saklanmış beş akvaryum.
* Yirmi yıl boyunca bahçede biriktirilmiş boş şişeler, yağ kapları, kavanozlar, yumurta kutuları.
*Geçmiş yıllara ait onlarca telefon rehberi.
Evimizi bu gözle araştıracak olursak bu listeye ilave edeceğimiz pek çok şey olacaktır.
KİMLİK
Sahip olduklarımıza sıkı sıkı tutunmamızın başka bir nedeni de kimliğimizin onlara bağlı olduğunu hissetmemizdir. Eşkoşmalar da diyebileceğimiz eşyayla olan aşırı bağlar insanın kendi hakkındaki yüzeysel fikrini ve imajını koruma çabalarından biridir. Bazı şeylerle öylesine özdeşleşmişizdir ki, onu attığımızda kendimizden bir parçayı koparırcasına bir hal yaşarız.
Çevremizdeki dağınıklığın görünmeyen nedeni, içinde bulunduğumuz duygusal ve zihinsel dağınıklıktır.
DAHA ÇOĞUN DAHA İYİ OLDUĞU İNANCI
Bugün hepimizin evlerinde eksiksiz mutfak setlerimiz var. (Gazeteler bile veriyor) Küçük şeyleri doğramak için küçük bıçaklar, büyük şeyleri doğramak için büyük bıçaklar, sivri uçlu, küt uçlu, hafif, ağır, et bıçağı, balık bıçağı, sebze bıçağı, meyve bıçağı vs. Bu setlere sahip olmamıza rağmen ev hanımlarının çoğu tüm bu işleri bir bıçakla hallederler.
Beynimiz tam tekmil bir bıçak setine ihtiyacımız olduğuna reklam devleri tarafından yıkanmıştır.
Daha çoğun daha iyi olduğu düşüncesi, mallarını satmak isteyen üreticilerin kafamıza nakşettiği bir yalandır.
EVİNİZDEKİ DAĞINIKLIK ALANLARI:
Ana Giriş Kapısı
Evinizin kapısının dış tarafı dünyaya bakışınızı, iç tarafı da kendi yaşamınıza bakışınızı temsil eder. Tıpkı insanlar gibi enerji de bu kapıdan içeri girer çıkar. Giriş kısmındaki darlık ve dağınıklık evinize taze enerjilerin giriş çıkışını engeller. Burası temiz ve düzenli durması gereken en önemli alandır. Askıda duran ve kullanılmayan paltolar vs., yerlerde duran ayakkabı, çizmeler vs., gereksiz kuru veya plastik çiçekler, şemsiyeler, bozuk paralar, fişler, telefon, elektirik faturaları, broşürler, eski gazete dergiler vs.
Kapıların Arkası
Kanca ya da kapı tokmaklarına asılı şeyler (giysiler, gecelikler, havlular, çantalar) olduğu kadar bütünüyle açılmasını engelleyecek mobilya, eşya, sepet vs. şeyleri de kapsar. Kapılarınız ardına kadar açılmazsa evinizde enerji serbestçe dolaşamaz, giriştiğiniz her iş için daha fazla çaba harcamanız gerekir.
Koridor ve Holler
Buralardaki dağınıklık yaşam taşıyıcı enerjinin evin içinde akışına engel olmaktadır.
Mutfak
Mutfak dolaplarınızın içinde neler gizleniyor? Ya bitmeden alınan yiyecekler...
Bütün dolaplarınızda esaslı bir ayıklama ve temizliğe girişin. Derin dondurucunuzla buzdolabınızı da unatmayın.
Yatak Odaları
Yatak odaları genellikle evde yer bulamadığımız şeyleri koyduğumuz bir odadır. Yatak odalarındaki dağınıklık çocuklar ve yetişkinler için de olmaması gereken bir şeydir.
Yatak odası evdeki en önemli odadır. Çünkü nerede ve nasıl uyuduğunuz yaşamınızı büyük ölçüde etkiler. Yaşamınızın üçte birini yatak odasında geçirirsiniz. Bu nedenle yatak odasının düzenli ve sade olması çok önemlidir.
Yatak altlarına itilen ıvır zıvırlar uyku kalitesine bile önemli etkide bulunmaktadır.
Örneğin tuvalet masalarının üstleri de kullanılmayan pek çok boş parfüm vs. şişeriyle doludur. Enerjinin yumuşak ve uyumlu dolaşımı için yatak odalarındaki yüzeylerin olabildiğince temiz ve boş tutulması önerilmektedir.
Dolap Tepeleri
Dolap tepelerine saklanan ve tıkılan şeyler... Evinizde göz hizasından yukarılara yığılmış dağınıklık genellikle bunaltıcı bir etki yaratır, hatta baş ağrısı bile yapabilir.
Dolap İçleri
Çoğu insan sahip olduğu giysilerinin yüzde 20?sini giyer. Bundan kuşkusu olanlar bir ay boyunca bir test yapabilirler. Bu oran sadece giysiler değil, sahip olduğunuz çoğu şey ve yaşamdaki çoğu etkinliğe de uyarlanabilir.
ZİHİNSEL DAĞINIKLIĞI GİDERMEK
Tasalanmaya Son Verin
Endişe sallanan ata benzetilir. Ne kadar hızlı hareket ederse etsin hiçbir yere gitmez. Endişe bütünüyle bir zaman israfıdır. Zihinde öylesine bir dağınıklık yaratır ki, hiçbir şeyi açıklıkla düşünemez olursunuz.
Endişelenmeyi bırakmayı öğrenmenin yolu, her şeyden önce dikkatinizi odakladığınız şeye güç kazandırdığınızı kavramaktan geçer. Bu nedenle bir konuda ne kadar endişe düşünceleri üretirsek, o şeyin ters gitme olasılığını da yükseltmiş oluruz.
?Korktuğum başıma geldi?
?Sakınılan göze çöp batar?
gibi sözler de bu mesajı insanlara vermek için söylenmiştir.
Endişe öyle derinlere işleyen bir alışkanlıktır ki, bundan kurtulmak için kendimizi bilinçli olarak eğitmemiz gerekir. Kendimizi endişe halinde fark ettiğimiz an durup düşünüp düşünceleri kontrol edip yönünü değiştirme egzersizleri yapmak gerekir. Bu konuda yakınlarımızdan yardım da isteyebiliriz.
Endişe ve tasa yaratan şeylerin listeleri çıkartılıp bunlar tek tek çözümlenebilir.
Eleştirmeye ve Yargılamaya Son Verin
Eleştiri ve yargılama insanda en büyük enerji kayıplarına neden olur. Biraz incelenirse, özellikle başkalarına yönelik eleştirileri ve yargılarımalarımızın altında merkez noktamızın kendi zevk ve alışkanlıklarımız, düşünce kalıplarımız olduğunu anlayabiliriz. Ayrıca kendimizde olup da hoşumuza gitmeyen yönlerimizi değiştirmek yerine bu memnuniyetsizliğimizi başkalarını eleştirerek hafifletmeye çalışırız.
Aslına bakacak olursak hiç kimseyi eleştirip yargılayacak durumda değiliz. Çünki varlıkların gerçek ihtiyaç ve kapasitelerini bilmediğimiz için yapacağımız değerlendirmeler son derece isabetsiz olacaktır.
Dedikoduya Son Vermek
Başkalarının yüzlerine söyleyemediğimiz düşünce ve yargılarımızı, onların olmadığı ortamlarda dile getirmek, bundan da bir zevk duymak da zihnimizde fazlasıyla dağınıklık ve enerji kaybı yaratır. Başkaların yüzüne söyleyemeyeceğimiz hiçbir şeyi onların arkasından da söylememeyi alışkanlık haline getirmeliyiz.
Ağlayıp Sızlanmaya, İsyan Etmeye Bir Son Vermeliyiz
Ağlayıp sızlamak, her şeyi ve herkesi suçlamak, problemlerin kaynağını ve sorumlusunu daima dışımızda aramak da düşüncelerimizide büyük dağınıklık yaratır.
Zihinsel Gevezeliğe Son Vermek
Psikologlar ortalama insanın aklından günde atmış bin düşünce geçtiğini tahmin ediyor. Ve ne yakık ki bu düşüncelerin % 95?i önceki günkü düşüncelerin aynısıdır. Bir önceki günküler ise daha önceki günki düşüncelerle aynıdır. Ve bu şekilde katlanarak sürüp gitmektedir.
Kısacası zihinsel faaliyetimizin büyük çoğunluğu verimsiz, tekrara ve alışkanlıklara dayalı, insanı hiçbir yere götürmeyen zihinsel gevezeliklerden ibarettir.
En son ne zaman farklı ve özgün bir düşünce ürettik?
Bizlere bunlar öğretilmiyor! Genellikle hepimiz belli düşünce kalıplarıyla yaşayıp, zihinlerimizi gündelik yaşamın yüzeysel akımlarıyla doldurmaktayız.
Eğerki gün içerisinde kendimizi tüm düşünce akımlarından uzak tutup çok değil beş on dakika ayırabilirsek, içsel gevezeliği dindirerek, şuurumuzu daha yüksek bir bilgeliğe açık hale getirip, yaşamımızda yol gösterici etkileri ayıklayıp seçebiliriz. Yaratıcılığımızı artırabiliriz.
Bu Gününün İşini Yarına Bırakmamak
?Bu günün işini yarına bırakma? sözünü yaşamımızda hayata geçirmeliyiz.
Örneğin size bir telefon numarası verecek arkadaşınızla konuşuyorsunuz. Numara yanındadır ama ertesi gün arayıp vermeyi önerir veya siz onu daha sonra arayıp öğreneceğinizi söyleyebilirsiniz. O an bitmesi gereken bir iş ertesi güne uzamıştır ve başka aksaklıkları da beraberinde getirecektir. Ertesi gün o numarayı aramanız gerektiğinde arkadaşınızı bulamayabilirsiniz. Ve o numara ile ilgili iş ertesi günlerde unutulur. Zincirleme olarak pek çok problem yaşanabilir.
Ertelenen işin akılda tutulması büyük bir enerji kaybıdır.
Telefon numarasını hemen orada alın, yaşamınızda yapılacak işler listesi bir madde eksilmiş olsun.
Yerine getirilmemiş sözler de büyük bir enerji kaybına ve zihinsel dağınıklığa neden olur.
Bir arkadaşımızla hafta sonu için bir program yaparız, fakat günler geçtiğinde o gün bizim için öncelik sırası daha yüksek olan bir durumla karşılaşabiliriz. En doğrusu meseleyi fazla uzatmadan arkadaşımızı aramaktır. Bir bahane bulmak, yalan söylemek ya da isteksizce buluşmak buluşma gününün öncesi ve sonrası ciddi enerji kayıplarına neden olacaktır.
RUHSAL DAĞINIKLIĞI GİDERME
Fiziksel, duygusal ve zihinsel dağınıklığın varlığın gelişimine en önemli olumsuz etkisi üzerinde durarak konuyu toparlamaya çalışalım. Dağınıklığın yaşamımızdaki farklı görünümlerinin sonucunda varlığımız, yaşam amacının farkındalığını yitirir.
Dünyaya gelirken beraberimizde getirdiğimiz özgün amacımızın yeniden yüzeye çıkıp anlaşılabilmesi için dağınıklıklarımızı temizlemeliyiz.
Hemen hemen tüm ruhsal ve felsefi bilgiler, içinde yaşadığımız çağın gezegenimiz tarihinde insan gelişimi bakımından en önemli zaman olduğu konusunda ortak bir noktada birleşmektedir. Dünyanın büyük bilgi kaynakları eskiden pek az insanın elindeydi. Çağımızda ise bu tam tersi durumdadır. İnsan istediği bilgilere küçük bir çaba ile ulaşabilir.
Bugün bulunduğumuz noktaya ulaşana dek varlığımızın yeryüzü okulunda teptiği sayısız yolları ve verdiği büyük mücadeleleri düşündüğümüzde, içinde bulunduğumuz durumun değerini anlayabiliriz.
İçsel varlığımızın sesini duyabilecek hale geldiğimizde bütün gereksinimlerimiz karşılanır.
Kendimizde, çevremizde ve yaşamımızda daha uyumlu, esnek, huzurlu ve başarılı olmak istiyorsak, basamak basamak dağınıklıklarımızı düzene sokmalıyız. Bunun aslında hareket noktası zihin olmalıdır. Bu nedenle daha fiziksel ve elle tutulur çözümler çağımız insanları tarafından daha fazla ilgi bulabiliyor.
Odamızın dağınıklığı zihnimizin dağınıklığının bir yansımasıdır. Fakat yapay bir şekilde sadece odamızı toplayarak veya bir yardımcı tutup temizleterek zihnimizdeki çöplerden kurtulabilir miyiz?
Hayır.
İçinde bulunduğumuz ikilemlerden, yargılamalardan, şikayetlerden, hoşnutsuzluklardan, güvensizliklerden ve endişelerden kurtulabilir miyiz?
Hayır. Eğer bu kadar kolay olsaydı, şeklen uygulanan pek çok öğreti dünyayı pozitif bir küreye çevirmeye yeterli olurdu.
Şekil değil öz önemlidir.
Elbette başlangıç için fizik boyuttan başlayabiliriz, fakat bunu o seviye ile sınırlı tutmamak gerekir. Fizikten başlayıp mantal seviyeye doğru hareket edebiliriz.
Günlük yaşam dediğimiz, insana sıradan ve anlamsız gibi gelen yaşamlarımızın içinde fark edilip öğrenilmeyi bekleyen sayısız dersler ve deneyimler saklıdır. Yaşamın bu yönlerini görebilmenin yolu ise bakış açımızı değiştirmeden geçmektedir. Aynı şekilde bakıldığında her şey aynı görünür. Bakış açısı değiştiğinde yaşamın muhteşem akışı ve değişkenliği fark edilebilir.
alıntıdır
kaynak

Devamını Oku »