Bolluk Bilinci Nedir?

Bolluk bilinci, bireyin, maddi ve manevi anlamda daha fazla elde etmesine yönelik, özvarlığının zenginlik ile ne derece uyumlu olduğunun farkındalığına ulaşması ile birlikte, zihin haritasının, maddi ve manevi zenginliğe giden yolda engel teşkil etmesinden ziyade zenginliğe giden yolda en doğru karar ve davranışların, benimsemesine yönelik zihinsel zemini hazırlayan pozisyon veya durumda olması halidir.

NLP ve psikanalitik çalışmalarının bulguları, bize, bireylerin başarılı veya başarısız (zengin veya zengin olmamayı) farkında dahi olmadan, yaşam serüvenlerinde karşılaştıkları tecrübe ve söylemler doğrultusunda öğrendiklerini göstermişlerdir. Evet!. Başarısızlık öğrenilmektedir.

Söz konusu öğrenme süreci, bireyin, ilgili konuyla ilgili, yaşamında edindiği tecrübe, kültürel söylemler sonucunda, bilinçaltı seviyesinde oluşturduğu düşünce kalıpları ile ilişkilendirme yapması çerçevesinde gerçekleşmektedir. Bunun anlamı şudur: maddi zenginliği, çoğumuz istiyor gibi bir izlenmim versek de, gerçekten istemiyor olabiliriz.

Yapılan hipnoz-terapi ve seanslarında, ortaya çıkan istatiksel sonuç şu şekildedir. Bir çok birey, zengin olmaktan, bilinçaltı seviyesinde korkmaktadır, ve aslında yaşamı boyunca karşısına çıkan fırsatları görmezden gelir, görmezden gelemeyeceği zamanlarda ise durumu sabote ederek, başarıya gitme olasılığı olan yolu farkında bile olmadan baltalar.

Bolluk Bilincini Yok Eden Unsurlar

Bireyler, doğdukları günden başlamak üzere, dünya veya toplumsal değer ve söylemleri benimseyerek sosyalleşme prosedüründen geçmektedirler. Bir diğer deyişle, bireyin, saf zihin haritası, dünya kodları ile yeniden şekillenmektedir.  Birey, doğduğu gün, bilinçsiz bir şekilde, özvarlığınla bir bütün olarak varlığını sürdürür. İnsanın özvarlığı ise, korku, özgüvensizlik, kusurdan çok uzaktır. Hiç bir bebek özgüvensiz doğmaz, özgüven eksikliğini edinir.

Aynen özgüven sorunununda olduğu gibi, bolluk bilinci de, özvarlıkla uyumlu halde olmasına rağmen sosyal, kültürel ve bireysel tecrübelerden etkilenerek, olumsuz kodlamalara maruz kalır.

Toplumsal söylemler; zenginliğin kötü bir olgu olduğuna dair işaretler barındırarak, bireyin zenginlik olgusu ile negatif söylemleri, zihin haritasında ilişkiendirmesine sebep olabilmektedir. Özellikle, Türkiye gibi “fabrikatör babası”, isim kalıbının yerleşmiş olduğu bir toplumda zenginlik ile ilişkiendirilen söylem kalıpları pek bolluk bilincinin sürdürülmesi veya oluşmasını motive edici unsur grubu değildir. Başarılı olmuş bir bireyin, arkasından, birey ile ilgili olumsuz sıfatların zikredilmesi, söz konusu olumsuzlukları işiten bireylerin bolluk bilincini aynı şekilde baltalamaktadır. “Olumsuz sıfatların zikredilmesini meşrulaştıran unsur ise, toplumsal söylemlerin kendisidir. Bu tip toplumsal söylem kalıplarını örneklendirebiliriz, fakat burada önemli olan nokta, genel toplumsal söylemlerin bolluk bilincini yok etme kapasitesi gerçeğine vurgu yapmaktır.

Eğer hedef olarak, bolluk, zenginlik olgularının, değeri, toplumsal söylemler doğrultusunda azaltılırsa ki, kolektif toplumlarda sık karşılaşılan bir durumdur, söz konusu hedef için katlanılması gereken külfet de, birey tarafından göreceli olarak bir o kadar yüksek algılanacaktır. Bu durum ise, bireyin yaşamı süresince, zenginliğe veya başarıya gitme olasılığı arz eden bir çok fırsatı değerlendirmemesi ile sonuçlanacaktır.

Bir diğer deyişle, toplumsal zihin haritası, bireysel zihin haritasını, bireyden bireye değişik seviyelerde etkilemektedir.

Bireysel Tecrübeler: Birey, bolluk veya zenginlik olgusu ile olumsuz tecrübelerden doğan çıkarımsal söylemleri, bilinçaltına ekebilmektedir. Örneğin, ebeveynlerinden birisinin, bir başarıya imza atması sonucu, ailede gerçekleşen kavga veya ayrılma durumlarına şahit olmak, bireyin başarı ile aileiçi çatışmayı yoğun bir şekilde zihin haritasında ilişkilendirmesi ile sonuçlanabilmektedir ki, bu durum bireyin bolluk, zenginlik, başarı gibi hedeflere verdiği değeri negatif anlamda etkileyebilmektedir. Bir diğer deyişle, bireyin znginliğe veya başarıya karşı algısal duruşu, bolluk bilincini olumsuz etkileyecek şekilde şekillenmektedir.

Muhafazakar Zihinsel Eğilim: Psikanalitik araştırmaların bulguları, bize, insan beyninin muhafazakar olma eğilimli, cimri bir yapı çerçevesinde çalıştığını göstermiştir. Bunun anlamı ise, beynin, değişime karşı doğal bir direniş içinde olduğu gerçeğidir. Değişim bir risktir! Bu nedenle beyin, değişimi getirecek, karar ve davranış şekillerini, bireyin benisemesini zorlaştırıcı, psikolojik tepki verme sürecine girer. Söz konusu pskikolojik tepki, “iyi hissetmeme”, “sıkıntı” şeklinde kendini gösterir, ve bireyin yaşamında değişiklik yaratacak, karar ve davranışa mesafeli yaklaşmasını neden olur (sağlar). Eğer, daha yüksek refah seviyesi, daha zengin olmak, bolluk elde etmek, öenmli bir başarıya imza atmak; bunların hepsi birer değişimi beraberinde getirmektedir. Eğer bireyin, değişime karşı algısal duruşu, yoğunlukla muhafazakarlık lehinde işliyor ise, gerçekleşecek olan hedef hakkındaki algısal duruş da olumsuz olacaktır. Bunun sonucu ise, söz konusu hedefe giden yolda, motivasyon eksikliği veya süreci sabote etmek olacaktır. Değişim direnci, bireyden bireye değişiklik göstermekle beraber, değişimi daha onaylayıcı bir zihin yapısını elde etmek, bireysel bilinçaltı telkin çaışmaları ile mümkün kılınmaktadır.

Bolluk bilinci, maddi ve manevi, daha fazlasını elde etme hedefi doğrultusunda, uyumlu zihinsel zeminin varlığı ile eş anlamlıdır. Bolluk bilinci, insanın özvarlığının bir parçası olmasına karşın, dünya kodlarının, zihin haritasına olan etkisi nedeni ile, bireyin aleyhine işleyecek şekilde değişmesine neden olabilmektedir. Bir diğer deyişle, insan, bilinçsizce, bolluk bilinci ile doğar, bilinçsizce bolluk bilincinden uzaklaşır ve hedefi bollok bilincini iradesi ile tekrar elde edebilir. Bolluk bilincini, bireyler, zihinsel düşünce kalıplarını değiştirerek edinebilir.

Düşünce kalıplarının değişmesi, zenginlik ve bolluk olgularına karşı, algısal duruşu, algısal duruş ise karar ve davranışları, değişen karar ve davranışlar ise bireyin içinde bulunduğu gerçeği değiştirir.

Kaynak

Devamını Oku »

Işık İşcisi Nedir?

Işık işcisi karşılık beklemeden bütüne hizmet eden kişi demektir. Bu hizmeti yapması için şifacı veya ruhsal öğretmen olmasına yada spiritüalizmle ilgili bir iş yapmasına da gerek yoktur. Bulunduğu her yerde ve zamanda insanlara faydalı olmayan çalışan, başka insanların mutluluğu ile mutlu olabilen, koşulsuz sevebilen ve yaptıkları için karşılık beklemeyen her insan bir ışık işcisidir. Ancak genelde ışık işcileri şifacılık, ruhsal öğretmenlik, yaşam koçluğu gibi işlere doğal olarak ilgi duyarlar ve bu alanlara çekilirler. Spiritüel işlerle ilgilenen herkese ışık işcisi dememiz ise mümkün değildir. Bazı insanların sadece ego tatmini, maddi kazanç, veya kişisel ilgi nedeniyle bu konularda çalışmalar yaptığı da bir gerçektir. Bu insanlarla, gerçek ışık işcileri arasında çok ciddi farklar vardır ve dikkatli bir göz tarafından kolaylıkla bu farklar algılanabilir.

Gerçek bir ışık işcisi bütünlük kavramını anlamıştır. İnsanların diline, dinine, milletiyetine hatta kişiliğine bakmadan herkesi bir olarak görür, sever ve saygı duyar. İnsanların özünün aynı olduğunu ve hepimizin bu özü barındırdığını bilen ışık işcisi kendi kişisel değerleri ile insanları yargılamaz. Herkesin özgür iradesine saygılıdır ve kendisinden yardım istenmediği sürece kimsenin hayat akışına müdahale etmez. Ancak yardım çağrısı aldığı anda tüm kalbiyle yardıma hazırdır.

Bir ışık işcisini eleştirirseniz ilk yapacağı şey içine dönmek ve kendisini arındırmaktır. Çünkü o sizin ona aynalık yaptığınızı ve sizde gördüğü herşeyin aslında kendi içinin yansıması olduğunu bilir. Yaptığınız eleştiri ise onun farkına varması gereken bir soruna işaret etmektedir bu nedenle bunu kendisini arındırmak için fırsat olarak görür.

Işık işcileri çevrelerindeki negatif ve düşük titreşimli enerjileri, pozitif ve yüksek titreşimli enerjilere yükseltme yeteneğine sahiptir. Çoğu zaman bunu bilinçli yapmazlar ancak onlara yakın olmak size kendinizi çok daha iyi hissettirir. Kendinizi olumsuz bir ruh halinde, korku içinde veya depresif hissettiğiniz zamanlarda bir ışık işcisinin yanında olmak kadar rahatlatıcı bir şey yoktur. Enerjinizi temizler, sizi rahatlatır ve titreşiminizi yükseltir ve bunu çoğu zaman otomatik olarak yapar.

Işık işcilerinin genelde sezgileri güçlüdür, bazıları auraları görebilir bazıları yüksek ölçüde empatiktir bazıları daha yüksek psişik yeteneklere sahiptir. Bazı ışık işcileri ise kendi yeteneklerinin farkında değildir veya yaşadığı korkularla bu yeteneklerini kendi rızaları ile köreltmişlerdir. Ancak her durumda bu yetenekleri uyanmaya hazırdır.

Işık işcileri egosunu dengelemiştir özellikle spiritüel egodan tamamen uzaktır. Başka insanları eleştirerek kendi değerini arttırmaya çalışan insanlar için üzülür ve onlara oldukları gibi değer verir. Işık işcileri hep birlikte mutlu olacağımız, iyi olacağımı ve refah içinde yaşayacağımız bir geleceğe inanır, bunun için çalışır.

Işık işcileri çocuklarla ve hayvanlarla çok iyi anlaşır ve onlar tarafından sevilirler. Ayrıca doğaya karşı derin bir sevgi ve saygı duyarlar. Doğayı veya hayvanları korumak için aktif olarak çalışan bir çok ışık işcisi vardır.

Işık işcileri sadece gezegenimiz için değil tüm evren için çok önemlidir ve insan bilincindeki gelişimin devam etmesi hatta sıçramalar yapması için çok büyük bir misyon üstlenirler. Işık işcileri bizim içimizdeki özü hisseden ve bu özün gerçek gücünü ortaya çıkartmamız için bizi destekleyen insanlardır. Elbette kaçınılmaz olarak yaşamak için çalışır, para kazanır, dünyasal işlerle ilgilenirler. Ancak gerçek bir ışık işcisi her ne yaparsa yapsın gittiği her yere ışık ve elini attığı her işe güzellikler getiren kişidir. Işık işcilerinin sayısının daha fazla artacağı dönemlere doğru yol alırken hepsinin önünde saygıyla eğiliyorum.

Sevgilerimle

Berna Özcan Demir

Alıntıdır

Devamını Oku »

Farkındalık Nedir?

Zihniniz geçmiş ve gelecek arasında gidip gelirken şu anla meşgul olamazsınız. Oturduğunuz ya da yürüdüğünüz yerde bulunmazsınız. Konuştuğunuz kişiyi dinleyemezsiniz. Şu an yaptığınız her şey geçmişe bağlıdır ya da geleceği, yani bir sonraki hareketinizi planlıyorsunuzdur. Belki zihninizde kendinizi geçmişteki bir deneyiminizin sonuçlarından korumaya, belki de eylemleriniz ve saygınlığınız için bir savunmaya bulmaya çabalıyorsunuz. Belki başkalarının hakkınızda ne düşüneceğinden endişeleniyorsunuz, belki de o an bir hata yaparak başkalarından bir adım öne geçmekten ya da çok gerilerde kalmaktan korkuyorsunuz. Belki geleceğinizi planlayarak zenginliğe, sevgiye, samimiyete ve/veya ait olma hissine duyduğunuz açlığı tatmin etmeye çalışıyorsunuz. Belki de duygularınız sizi anlatacağınız daha fazla hikayenin içine çekiyor. Zihniniz bulunduğunuz yerde değil.Göğüs gerdiğiniz acıların bir sonucu olarak günlük farkındalığı yakalamak çok zordur. Kendimizi “Görüntü net” derken buluruz. Bu söylediğimiz kötü şeylerin olduğu ya da sıkıntılı olayların içinde kaldığımız zamanlardakine kıyasla görüşümüz daha iyi durumda demektir.Farkındalık her eylemimizi daha gerçekleştirdiğimiz anda net bir şekilde görmemizi sağlar.Vietnamlı Zen üstadı Thich Nhat Hanh’ınki gibi farkındalık geleneklerinde farkındalık geliştirmemize yardımcı olan kısa dua dizeleri vardır. Tüm dizeler her gün gerçekleştirdiğimiz sıradan eylemlerle bağlantılıdır. Dünyadaki farkındalıkla gerçekleştirdiğimiz daha önemli eylemlerimiz bu basit yöntemle başlar: Gördüğümüzde görürüz; yürüdüğümüzde yürürüz; dinlediğimizde dinleriz; konuştuğumuzda konuşuruz – bu eylemlerde bulunduğumuz esnada, başka hiçbir şey yapmayız.Gülümsüyorum bu sabah uyanırkenSöz veriyorum bu saatleri farkındalıkla yaşayacağımaVe bütün canlılara şefkat ve sevgi dolu gözlerle bakacağıma.Bu dört dizelik dua Thich Nhat Hanh’ın Zen farkındalık geleneğine aittir. Günlük hayatta aşağıda bulunan daha uzun dua dizileri de Zen farkındalık geleneğinde kullanılır.
Nefes alıyorum, vücudum gevşiyor.Nefes veriyorum, gülümsüyorum.Bunun harika bir an olduğunu biliyorum.Nefes alıyorum, tüm vücudumun farkındayım.Nefes veriyorum, tüm vücudumun farkındayım.Nefes alıyorum, kendimi bir çiçek olarak görüyorum.Nefes veriyorum, kendimi taze hissediyorum.Nefes alıyorum, kendimi bir dağ olarak görüyorum.Nefes veriyorum, kendimi sağlam hissediyorum.Nefes alıyorum, kendimi duru bir su gibi hissediyorum.Nefes veriyorum, her şeyi olduğu gibi yansıtıyorum.Nefes alıyorum, kendimi boşluk olarak görüyorum.Nefes veriyorum, özgür olduğumu hissediyorum.Nefes alıyorum, nefes aldığımı biliyorum.Nefes veriyorum, nefes verdiğimi biliyorum.Nefes alıyorum, nefes aldığımı biliyorum.Nefes veriyorum, nefes verdiğimi biliyorum.Nefes alıyorum, nefes aldığımı biliyorum.Nefes veriyorum, nefes verdiğimi biliyorum.Nefes almak, beni sakinleştiriyor.Nefes vermek beni rahatlatıyor.Verdiğim nefesle kendimi bırakıyorum.Bunun harika bir an olduğunu biliyorum.Hisler rüzgarlı bir gökyüzündeki bulutlar gibi geçip gidiyor.Farkındalıkla alıp verdiğim nefesim benim güven kaynağım.

Kaynak

Devamını Oku »

Aile Dizimi Nedir?

Devamını Oku »

Hipnoz Nedir, Nasıl Yapılır?

Devamını Oku »

Bilinçaltı Nedir?

Devamını Oku »

Ötekileştirme Psikolojisi Nedir?

İnsan, “toplum” adını verdiğimiz sosyal bir ortamda dünyaya gözlerini açan bir varlık. İçine doğduğu toplumsal gerçeklikler, değer yargıları, inanışlar, beğeniler, tercihler, örf ve adetler büyük ölçüde onun “kim olacağını” yani “sosyal kimliğini” belirler.
Hepimiz bir sosyal gruba ait olmaya, varlığımızı kabul ettirmeye ve ait olduğumuz toplumda kendimize bir yer edinmeye çalışırız. Hayattaki en temel varoluşsal kaygılarımızdandır ait olma ve onaylanma güdüleri. Sonuçta “ben” dediğimiz şeyin yani kimliğimizin şekillenmesi, büyük ölçüde “toplumsal aidiyet” güdümüzün tahakkümünde gerçekleşen bir dizi süreci kapsar.





Sahip olduğumuz kimlikler, basit birer etiket olmaktan çok daha fazlasıdır aslında. (doğrusu insan denilen varlıklar olarak biz, tüm kimliklerimizin/etiketlerimizin alt alta yazılıp toplanmasından da çok çok daha fazlasıyız) İnsanların, kendi sosyal rollerine ve bu rollerin sergilendiği sosyal gruplara -zamana ve ortama göre değişen- psiko-sosyal yatırımları mevcuttur. Bir bakıma, Yalom’un dediği gibi, Hayat serüvenini seyircisiz yaşamak insanoğlunun başına gelebilecek en kötü duygulardan biridir!
İnsanlar, karmaşayla başa çıkabilmek için çeşitli durumları, olayları ve insanları kategorilendirirler. Bu kategorizasyon esnasında “ben” oluşturulurken onun karşısındaki “öteki” kavramı da inşa edilir. Ait olduğumuz grupların normlarına uygun benlikler oluşturmaya çalışırken, bir yandan da, reddettiğimiz grupların itici gücüyle benlik inşaatımızın harcını kararız. Yani insanoğlu, kabul ettiklerinin yanı sıra reddettikleriyle de var olmaya çalışır.
İnsanın bir sosyal kimlik oluşturabilmesi için; sosyolojik bir kavram olan ve “din, etnitisite, dil ve kültür açısından farklı olan toplumsal kategoriler” olarak tanımlanan “öteki” denilen şeye ihtiyacı vardır aslında. Kendi içine bakan, ötekine de bakmış olur aynı zamanda; ötekine bakan kendini görmüş olur fark etmese de…
Öteki, biz olmayanın klişeleştirilmesidir ve ne yazık ki, modern zamanların algılamaları çarpıttığı zihinlerde, tehdit içeren ve önlem alınması gereken bir unsur olarak tasarlanmaya başlanmıştır. Bu tasavvurun sonucunda literatürümüze armağan edilmiş olan “ötekileştirme” kavramı ise, kendimizden farklı gördüğümüz kişileri dışlama, yabancılaştırma, düşman haline getirmeyi ifade etmektedir.
Her ne kadar düşmanca duygular/düşünceler içerse de, yaşamımızda sık sık düşmekteyiz ötekileştirme tuzağına. Ötekini niçin ötekileştiririz? Başkalarının bizim gibi davranmasını, bizim gibi düşünmesini, kısacası bize tabi olmasını istediğimizde ve bizden bağımsız, özgür ve özgün varoluşuna saygısızca davranmayı hak olarak gördüğümüzde ötekileştiririz ötekini. Oysa ötekileştirme anlamayı ve diyaloğu imkansız kılar.
Kişilerarasında olduğu kadar; farklı sosyal gruplar, toplumlar ve kültürler arasında aşılması imkansız duvarların örülmesine neden olmaktan ve düşmanlığa davetiye
çıkarmaktan başka bir işe yaramaz.
Farklı olarak algıladığımız, kendimiz gibi olmadığına hükmettiğimiz her şeyi ve herkesi acımasızca eleştirme, hor görme, hatta lanetleme hakkına hiçbirimiz sahip değiliz. Allah’ın emrine saygı ve yaratıklara merhamet, yaratılanı yaratandan ötürü hoş görmek bizim dinimizin, kültürümüzün en temel esaslarından birisi değil miydi yoksa?
Tüm münasebetlerinde akılcı ve ölçülü olmayı, düşmanlık yerine dostluk ve sevgi bağlarının kurulmasını, öfke, hiddet, intikam veya öç yerine hilmi (huy, tabiat yumuşaklığı), kötülük yerine ihsanı ön plana çıkaran bir kültürün çocukları olmamıza rağmen; hem toplum hem de birey olarak ötekileştirmenin tuzağına düşüp, empatinin cenaze namazını kılışımızın hemen akabinde ayrımcılık ve düşmanlığın fidelerini kendi ellerimizle dikmekten de çoğu zaman geri duramıyoruz ne yazık ki.
Empati sürecinde, diğerlerinin duygularını/düşüncelerini anlamaya-anlamlandırmaya çalışarak hoşgörü temelli benliksel tatlar damıtılıyorken; ötekileştirmede ise sizden olmayanı, size benzemeyeni elinizin tersiyle öyle bir itersiniz ki bu itiş gücünün yaratmış olduğu öfke ile kendi benliğinizin altını daha kalın enaniyet çizgileri ile çizmekten başka bir şey yapmamış olursunuz.

İdeolojik kamplaşmalar, terörizm, ırkçılık, aşırı milliyetçilik, fanatizm; hepsi ötekileştirme kültüründen beslenir. Basit bir psikolojik mekanizmanın, grup kimliğini bir zırh gibi kuşanıp kendisinden farklı saydıklarına nefret yağdırması şeklinde aşırılıkçı bir oluşuma dönüşmesi; paranoid bir şekilde “biz ve onlar” olarak bölünmemize, parçalanmamıza, düşmanlaşmamıza hizmet etmekten başka bir işe yaramaz. Böylelikle de ötekileştirme kültürü, zülmü haklı çıkarmanın en büyük hizmetkarlığı görevini layıkıyla yerine getirmiş olur.
Irkçılık ve düşmanlığın en büyük besin kaynağı ötekileştirmektir ve ötekileştirilenler kadar ötekileştireni de yakar kavurur aslında bu duygu. Dünya tarihinin bilinen ilk ırkçısı “şeytan”dır. Kendi yaradılışını/özünü üstün saymış ve itaat sınavını topraktan yaratılmış olanı hakir görerek kaybetmiştir.
Bu haset ve kibiri de, ruhunun isyan ateşinde yine kendi ruhunun yanıp kavrulmasına sebep olmuştur. Sözün özü, şeytan ırkçılığın piridir ve üstünlük taslamak ve ötekileştirmek denilen şey de kibirin ta kendisidir.
Ötekileştirmeye karşı olmak için de öyle çok büyük bir travmaya ya da ötekileştirilmeye maruz kalmaya gerek yok, dışlanan azınlıklardan biri olmanız da elzem değil. Vicdani ve insani bir tutum sergilemeniz yeterli. Çünkü ötekileştirme kültürü o kadar tehlikeli bir şey ki, sistem kendisi dışında var olan bütün ötekileri erittiğinde bu sefer kendi içinden başka ötekiler üretmeye başlar. Şunu da unutmayalım ki, ötekileştirilenler refleksif bir şekilde kendilerini ötekileştirenleri daha da çok ötekileştirirler ve travmaya maruz kalmış olanlar daha sonra en büyük travmaları kendileri yaratırlar.
Buna en aktüel örnek olarak, II. Dünya Savaşında Naziler’in Yahudi soykırımını ve günümüz İsrail devletinin Filistin zulmünü göstermek yanlış olmaz sanırım.
Gündelik hayatımıza baktığımızda da, ötekileştirmenin izlerini artık hemen yerde görebilmek mümkün: Acımasızca eleştirmeyi, yargılamayı, karalamayı, bizden olmayanı tehdit veya düşman saymayı ne zamandır düstur edinmiş haldeyiz. Rengine, diline, ırkına, dış görüntüsüne, siyasi görüşüne, inancına, sosyal statüsüne bakarak -hatta bakmayarak direkt önyargılarımızla etiketleyerek- insanları ayıplamak, kınamak, hor görmek ne zamandır meşru hale gelmiş durumda. Pis zenci, örümcek beyinli türbanlı, yobaz sakallı, dul kadın, cahil çarıklı köylü, dinsiz komünist, beynamaz vs… deyimleri bir yerlerden tanıdık geliyor mu sizlere? Yoksa siz de kendinizi daha üstün, benliğinizi daha iyi, varoluşunuzu daha anlamlı hissetmek için ötekileştirenlerden misiniz?

Her yerde bulunmaz. Her vicdanda durmaz. Başkasının evini taşlamadan önce, kendi kırılgan penceremizi görmeliyiz. Ötekileri eleştirilerimizle dağıtırken, kınamamızla parçalarken, küçümsememizle hırpalarken; kendi kırılgan ve incinebilir benliğimizin tuzla buz olabilirliğini hiç çıkarmamalıyız aklımızdan.
Kendimizi mükemmeliyetin sırça köşküne çekip başkalarını kesip biçme hakkına sahip değiliz. Bu şekilde inşa edilmiş, şişirilmiş sahte grandiyöz benliklere ihtiyacımız yok. Oysa ki Hz Mevlana’nın buyurduğu gibi, “birbirine yaslanarak yürüyen, çünkü birbiri olmadan aksayan düşen varlıklarız biz.” Yürüyebilmemiz, varlığımızı devam ettirebilmemiz ötekinin gövdesinden güç almamıza bağlı! Empati, sevgi ve tevazu kurtaracak benliklerimizi ve çocuklarımızın geleceğini!

PSK. ÖZLEM KANDEMİR

Tags: Empati, Gezi Parkı, Gezi Parkı protestoları, huy, Hz Mevlana, manset, mevlana, ötekileştirme, tabiat yumuşaklığı, Yalom
Category: Psikoloji, Psikoloji Yazıları
Kaynak

Devamını Oku »

Aile Dizimi Nedir?

Aile dizimi kuantum düşünce çalışmalarında kullanılan etkili bir tekniktir. Çalışma bir enerji ve grup çalışmasıdır ve etkileri ruhsal boyutta görülür. Hepimiz hayatımızda sıkıntılar, kilitlenmeler, tıkanıklıklar… yaşıyoruz. Bunlar hem bizim farkında olmadığımız inanç kalıplarımızdan hem de aile atalarımızdan (anne ve baba tarafları) bize aktarılan inançlardan, enerjilerden, korkulardan, rol karışıklıklarından, ifade yetersizliklerinden,  ya da ailedeki bir birey ile özdeşleşmemizden kaynaklanmaktadır.





Hem anne tarafından hem de baba tarafından ve onların atalarından çeşitli duygu ve enerji aktarımları aynı genler gibi bize miras kalmakta ve bizim hayatımızı da etkilemektedir. Aile dizimi ile tüm bu olumsuz etkilerden özgürleşmek mümkündür.Hayatınızda hep aynı kalıplar, olaylar tekrar ediyorsaHep de “……. Benim başıma gelir” diyorsanızMaddi sıkıntı yaşıyorsanızKalıtımsal bir hastalığınız varsaİlişkilerinizde hep aynı sorunları yaşıyorsanızAilenizde kürtaj, düşükler ya da erken ölümler varsaAdınız bir aile büyüğünüzün adıyla aynıysaAile büyükleri göçler, savaşlar, kayıplar, dışlanmışlıklar yaşamışsa; aile dizimi bu konularda enerji açılımı sağlar.Atalarımız ve ailemiz bugünkü hayatımızın şekillenmesinde büyük rol oynar. Genetik olarak sadece hastalıkları değil, hastalıkların esas nedeni olan inançları ve negatif duygu enerjileri de bize miras kalır. Hayatımıza çektiğimiz hastalıklarda, mutsuzluklarda, başarısızlıklarda, parasızlıklarda… bu kayıtlarımızın imzası vardır ve biz onları keşfedip, fark edip değiştirmedikçe de bir kalıp olarak hayatımızda tekrar edip duracaktır. Değişim ve gelişim ise bu inançların, enerjilerin ve aktarımların açığa çıkması ve çözülmesiyle gerçekleşir. Açığa çıkmamış her duygu bize ve çözülmediği takdirde gelecek nesillerimize miras kalır. Aile dizimiyle aile köklerimize yolculuk yaparak, atalarımızdan ve aile üyelerinden üstlendiğimiz bize ait olmayan enerjileri, yükleri, rolleri, sorumlulukları onlara geri vererek özgürleşmemiz sağlanır. Çalışma esnasında problem konu ve kişiler için temsilciler seçilir ve kolektif bilinçaltından gelen bilgiler ve duygularla tıkanıklık yaratan sorun bulunur ve çözülür.Eğer aile içinde şiddet, intihar, cinayet, düşük, ana baba rollerinde karışıklık ya da aile bireyleriyle özdeşleşme gibi bir sebeple aile sisteminde bir bozulma veya aile sıralamasında bir kopma olursa, bundan aile fertlerinin hepsi, hatta  etkisinin derinliği oranında gelecek kuşaklar da etkilenmektedir. Yapılan çalışmalarla bozulan bu enerjiler dengelenmekte ve enerjiler çözülmektedir.Aile dizimiyle enerji ve ruhsal boyutta çalışma yapılır. Geçmiş deneyimler temsilciler tarafından tekrar yaşatılarak, ortaya çıkarılır ve enerjinin, duygunun açığa çıkmasıyla enerji dengelenir. Böylece aile büyüklerinden üstlendiğimiz bize ait olmayan her türlü duygu, enerji ve inançtan özgürleşerek istediğimiz mutluluğa, sağlığa, başarıya… kavuşabiliriz. Bize ait olmayan tüm bizi engelleyici inançlardan, enerjilerden kurtulabiliriz.Aile dizimi ailemizden gelen miras enerjiler yüzünden yaşadığımız tıkanıklıklar üzerinde çok etkilidir. Bununla beraber dizim çalışmaları ilişkiler, para, sağlık ya da problem yaşanan herhangi bir konuyla veya kişiyle ilgili olarak da yapılabilir. Bu çalışmada dizimi yapılan kişi kadar çalışmaya katılanlar da şifalanır. Çekim yasasından dolayı temsil ettikleri kişi ile aralarında mutlaka ortak bir enerji ya da duygu olduğundan hem katılımcı, hem dizimi yapılan danışan hem de diğer temsil edilen kişiler üzerinde rahatlama ve şifalanma hissedilir.Tüm bunlarla beraber aile dizimi çalışması bir teşhis ve tanı ya da tedavi yerine geçmez.
Kaynak

Devamını Oku »

Bütünsel PiKi (Psiko Kinesiyoloji) Nedir?

Piki çekim yasasının uygulamasıdır, ne ekersek onu biçeriz. PiKi bilinçaltımızda depolanan inançlarımızı keşfetme ve değiştirme imkanı sağlayan etkili bir sistemdir.  Doğduğumuz andan itibaren yaşadığımız her an bilinçaltımızda kayıtlıdır. Burada pozitif ve negatif birçok inanç kaydımız bulunur. İrademizi sabote eden işte bu negatif bilinçaltı inançlarımızdır. Bu inançların farkına varmadan hayatımızı bu programlar, inançlar doğrultusunda yaşarız. Hayatımızda sürekli hastalıklar, mutsuzluklar, başarısızlıklar gibi durumlar tekrar eder durur ve biz onları keşfedip, fark edip değiştirmedikçe de bir kalıp olarak hayatımızda tekrar edip duracaktır.





Hayatımızda isteklerimizi, hedeflerimizi ancak bilincimiz  ve bilinçaltı inançlarımız birbiriyle örtüşüyorsa gerçekleştirebiliriz. Dolayısıyla PiKi’nin temel amaçlarından biri de bilinç ve bilinçaltı inançlarımızı birbirini destekler hale getirmektir.  Piki ile bu görünmez engelleri keşfedip, bizi destekleyecek şekilde, olumlu hale getirebiliriz. PiKi'nin yaklaşımı bütünseldir, yapılan çalışmalardan sonra kişinin fiziksel, zihinsel, ruhsal ve duygusal hayatında değişim başlar. Tüm bunlarla beraber Piki bir tedavi ya da teşhis metodu değildir.* Bilinçaltı negatif inançlarımızı keşfetmek* Hayatımızda isteklerimizi, hedeflerimizi ancak bilincimiz ve bilinçaltı inançlarımız birbiriyle örtüşüyorsa gerçekleştirebiliriz. Dolayısıyla PiKi’nin temel amaçlarından biri de bilinç ve bilinçaltı inançlarımızı birbirini destekler hale getirmektir. Örn; bilinçli halimizle parayı çok sevdiğimizi düşünebiliriz, ama bilinçaltımızda çok para kazanmanın zor ya da kötü olduğu gibi negatif bir inanç varsa, hayatımıza maddi bolluk çekmek imkansız olacaktır. Bu inancı değiştirdikten sonra parayı hayatımıza çekmemiz kolaylaşır. * Evrensel enerjinin sevgi, bilgelik ve iyileştirici gücünü kendimiz ve başkalarının yararına kullanmak * Ruh-Beden-Zihin dengemizi ve sağlığımızı yeniden oluşturmak * Bilinçaltımız ve yüksek benimizle iletişim kurmak * Sağ ve sol beynimizi dengelemek, böylece objektif kararlar almamızı sağlamak* Enerjimizi çoğaltıp dengelemek PiKi eğitimi temel, ileri ve master olarak üç aşamadan oluşur. İlk temel eğitimde ve bireysel danışmanlık çalışmalarında zihinsel alanlarda çalışılır. Böylece, * Bizi engelleyen negatif bilinçaltı inançlarımızı bulup bizi destekleyecek şekilde değiştirebiliriz. * Bize zarar veren alışkanlıklarımızı değiştirebiliriz. * Bedenimizin hangi gıdalara ihtiyaç duyduğunu, hangi besinlerin yararlı hangilerinin zararlı olduğunu test edebiliriz. * Hangi vitaminlerin bize yararlı olabileceğini test edebiliriz. * Ağrılardan özgürleşebiliriz. * İlişkilerimizin bizi destekleyip desteklemediğini keşfedebiliriz. * İdeal kilomuzu öğrenebiliriz. * Enerjimizi dengeleyip, çoğaltabiliriz. PiKi’nin günlük kullanım egzersizleri çok kolay ve eğlencelidir. (Kızgınlık atma, topluluk önünde rahat konuşma, stresten özgürleşme, bellek geliştirme, sağ ve sol beyni dengeleme… gibi egzersizleri vardır.)Piki uygulamalarında temizlik ve uygulama arttıkça sezgilerimiz artar, algı kapılarımız açılır. Piki bir teşhis ve tedavi yöntemi değildir. İnançlar, duygular bedende kodlanmış bilgidir. Çalışmalarda bedenimizin bizzat kendisinden yararlanırız. Bedenimizin dilini öğrendiğimizde o bize iç dünyamızla ilgili, gizli kalmış inançlarımızla ilgili bilgiler verir. Evrende her şey enerjidir ve Piki de bir enerji çalışmasıdır. Kas testi adını verdiğimiz bir enerji testi sayesinde bilinçaltımızla, özümüzle ve bedenimizle iletişim kurarız. Yaşam enerjimizin kaslarımızda yarattığı direnci ölçerek negatif bilinçaltı inançlarımıza ulaşıp, onları olumluya dönüştürmenin hazzını yaşarız. Geriye bize bu inanca uygun adım atmak kalır ki, bunun adına da irade diyoruz. Çünkü değişim ve gelişim kişinin sadece kendi sorumluluğundadır.  
Kaynak

Devamını Oku »

Yüz Yogası Nedir? Nasıl Yapılır?

Botox?un yerini tamamen doğal bir güzellikyöntemi aldı. Yüz yogası, ağrısız, sızısız kırışıklarınızdan kurtulabilirsiniz. Yüz egzersizi olarak da adlandırılan ve son zamanlarda gözdeolan bu yöntem, yüzü sıkılaştırıyor ve yaşlılık belirtilerini ortadan kaldırıyor. Ameliyattan korkan kişiler yüz yogası ile yüz yıpranmalarının önüne geçebiliyorlar. Kasları harekete geçiren bu egzersiz, çok kısa sürede olumlu sonuçlarını gösteriyor. Güzelliğiniz için kozmetik ürünlerine çok yüksek meblağlar ödemenize gerek yok. Ya da botox yönteminin yol açtığı olumsuz durumları yaşamanıza ve acı çekmenize gerek yoktur. Yüz yogası ile genç bir yüzün tadını çıkartabilirsiniz.

Çevresel faktörler, yaşanan olaylar, tükettiğimiz besinler, cildi yaşlandırmakta ve yaşında getirmiş olduğu çizgiler, zamanla daha çok belirgin hale gelmektedir. Bu izleri silmek isteyenve genç kalmak isteyen çoğu bayan ya da erkek, kozmetiklere akın etmektedirler. Bu kimyasal ürünler kimi zaman ciltte olumsuz etkiler yaratabilmektedir. Botox yönteminde ise kişinin siması değişebilmekte ve mimik özgürlüğü sınırlanmaktadır.

Egzersiz yapmak vücuda nasıl olumlu etkiliyor ise yüz egzersizi de cildin daha hoş görünmesine katkı sağlar. Geçmişin izlerini silmeye yardımcı olur. Yüz kaslarını geliştirdiğinden, yüzünüz eskisinden daha çok sıkılaşmış olur ve bu sayede yaşınız kaç olursa olsun daha genç bir görünüme kavuşursunuz. İstediğiniz her yerde ve saatte yüz yogasını yapabilmek mümkündür. Her yaştan kişi bu yogayı çok kolay bir şekilde yapabilir. Yüzde oluşan bozuklukları gidermeye yarayan egzersiz, sarkmaları önler ve var olan sarkmaları giderebilmektedir. Gıdı sorununuz ortadan kalkacak ve mimikleriniz daha net bir hale dönüşecektir.

Yüz yogasının farklı hareketleri bulunmaktadır. Fakat bu hareketleri yaparken dikkat etmekte fayda vardır. Çünkü yüzünüzün diğer bölgelerinin de kırışmasına sebebiyet verebilir. Kaş ortasında ve yanaklarda oluşan çizgileri gidermek için ve gıdı, sarkmaları gidermek için değişik hareketler vardır. Bu hareketleri doğru bir şekilde tekrarladığınızda istediğiniz yüze kavuşabilirsiniz.

Sarkma ve gıdı sorununa engel olabilmek için, kaşık yardımına ihtiyacınız olacaktır. Kaşığı ağzınıza alınız ve yukarı bakarak alt dudağı öne çıkarınız. Aynı şekilde çeneyi de ön tarafa çıkık pozisyona getiriniz. Bu hareket bu bölgelerin sıkılaşmasını sağlayacak ve burada oluşan sorunları ortadan kaldıracaktır. Belli baştan sonra kendini gösteren kaş arası çizgisi için yapılması gereken hareket çok basittir. Sol elinizin orta parmağını kullanarak, bu çizgileri sona erdirebilirsiniz. Orta parmağınızı alnınıza bastırarak masaj yapınız ve yukarı hareketler ile aynı hizada bu işleme devam ediniz. Bu hareket üç dört defa yapılmalıdır. Kaşlarınızın düşük olduğunu düşünüyor ve bundan rahatsız oluyorsanız, çok basit bir hareketle bu durumu ortadan kaldırabilirsiniz. Ellerinizle kaşlarınızı iyice kavrayınız. Ve kırıştırmadan yukarı doğru itiniz. Ve bu esnada kaşlarınızı çatınız. Bu işlemi iki üç defa tekrarlayınız.

Dudak üstü kırışıklar için kalem objesine ihtiyaç vardır. Kalemi dudak ve burun arasında yuvarlayarak gezdiriniz. Göz kenarlarında oluşan çizgileri yok etmek için gözlerinizi açabildiğiniz yere kadar açınız. Ve başparmağınızı kırışıklıklarını üstüne bastırarak hareketleri tekrarlayınız. Bu hareketleri her gün düzenli bir şekilde tekrarlayınız. Ve bu hareketleri diğer bölgeleri kırışmayacak düzende yapmanızda fayda vardır.

Yazar: Elif Açıkgöz

Tags: egzersiz, manset, Yüz Yogası, Yüz Yogası Nedir?

Category: Geliştiren Yazılar, Kişisel Gelişim

Kaynak

Devamını Oku »

Pasif-Agresif Kişilik Bozukluğu (PAK) Nedir?

Gelişen teknolojinin getirdiği olumsuzluklar, yaşanan kötü olaylar, maddi manevi zorluklar, birçok psikolojik hastalığa davetiye çıkarmaktadır. Toplumun birçoğunu kapsayan hastalıklar, yaşamı olumsuz etkilemektedir. Bunlardan bir tanesi de, Pasif-Agrasif kişilik bozukluğu vakası’dır. Her yaştan kişiyi etkisi altına alabilmektedir. Tıp dilinde kısaca PAK olarak nitelendirilmektedir. Oluşma nedenin temelinde çocukluk çağında yaşanan olaylardan kaynaklanabilmektedir. Küçük yaşlarda kendini savunamayan ve tepkisini dile getiremeyen bireylerin yaşadığı bir vaka türüdür. Ailesinin ilgisiz davranışları ile karşılaşan ve kararsız olan çocukların yaşadıklarının, dışa vurumu olarak da düşünülmektedir. Kendi içinde bu tür davranışlara kızgınlık duyar ve bunu sadece içine atar ve dile getiremez bu da çocuğun ilerleyen yaşlarda psikolojik sorunlar yaşamasına zemin oluşturur.

PAK vakasının en belirgin belirtisi, kişi istenen bir şey karşısında aşırı tepki ve engellemelerde bulunur. Sürekli negatif şeyler düşünür ve kendisine değer verilmediğini, sürekli arkasında işler karıştırıldığını düşünmesi ve yorgun, bitkin olması belli bir mevkice gelen insanları kıskanması imrenmesi hastalığın reaksiyonları arasında yer almaktadır. Sosyal, iş ya da özel hayatında hep haksızlığa uğradığını düşünür, hakkettiği değeri görmediğinden şikâyet eder ve yaşadığı ilişki, olayların sonucunda hayal kırıklığına uğrayacağını ya da kötü bir şeyler olacağına inanır. Bu duygulara sahip olduğu için dış dünyaya karşı negatiftir, soğuktur ve insanlardan kendini soyutlamaktadır. Arzu ettikleri şeyler gerçekleşmediği anda aniden sinirlenebilir, gücenebilir ve somurtkan tavırlar sergileyebilmektedir. Ve her lafa muhalefet olmak takındıkları davranışlar arasında yer almaktadır.

Pasif-Agresif kişilik bozukluğu hastalığını yaşayan kişiler sosyal ortama pek katılmak istemezler. Bu kişiler çok inatçı olurlar ve iş sektöründe performanslarının altında çaba gösterirler ve genellikle verimsizlerdir. Arkadaş çevresinde uyumlu değildir ve huysuz olurlar. Sonradan pişman olsalar da saldırgan ve sinirli tavırlarda bulunurlar. Yakınlarına aşırı bağımlılıkları vardır fakat bunu belli etmezler küskün olurlar ve karşı tarafın hep hatalı olduğunu düşünürler. Sorun çözmekten kaçınırlar ve reddedilme görüşlerinin kabul görmeyeceğini düşünüp geri planda kalmayı tercih ederler. Olumlu olan olaylar karşısında bile negatiflik ararlar. Otorite sahibi olan kişilere karşı ılımlı olamazlar.

Başlarına buyruk yaşamayı severler. Canları ne yapmak isterse onu yaparlar ve çevreden daha fazla ilgi ve saygı görmek isterler. Emir almaktan hoşlanmaz ve bunun karşısında agresif tavırlar sergilerler. Hiç bir şeyin istedikleri gibi gitmediğini ve her şeyin üst üste geldiğinden şikâyet ederler. İnsanlar tarafından kullanıldığını ve değer görmediğini düşünürler. Paylaşımda bulunmaktan çekinirler ve sırlarını en yakını ile bile paylaşmazlar. Bunun tehlikeli bir durum olduğuna inanırlar. İşlerini sürekli ertelerler ve başarılı olamazlar. Sorumluluk almaktan kaçınırlar. Otorite sahibi olan kişileri yadırgarlar, küçümserler. Çok bilmişlik, saldırganlık, ukalalık gibi davranışlarının yanında pişmanlık duygusunu da aynı anda karşındaki kişiye aktarırlar.

Bu tür kişiler bir hekime başvurmalarının en önemli nedeni insanları şikâyet etme eyleminde bulunma isteğindendir. Çoğu kişi hasta olduğunu kabul etmez ve karakterinin vermiş olduğu bir durum olarak görürler. Hekim hastayı inandırmakta zorluk çeker ve sorunun kökenini bulması için geçmişini araştırmaya ihtiyaç duyar. Tedavi süreci uzun bir dönemi kapsamaktadır. Hastalığın ilerleyen zamanlarda daha tehlikeli sorunlara yol açacağından hastanede gözetim altında tutulması gerekebilir. Yaptıklarının farkında olan ve tedavi olmak isteyen hastaların tedavi aşaması kolaydır ve kesin iyileşme sonuçları verebilir. Ama yaptığı davranışlarının nedeninin çevresindeki insanlardan kaynaklandığını düşünüyor, sorumluluk almıyor ve tedaviyi önemsemiyorsa uzun bir tedavi dönemini kapsayabilir. Tedavi süreci psikiyatriler desteği ile gerçekleşmektedir.

Yazar: Elif Acıkgöz/Bilgi Ustam

Tags: kişilik, Kişilik Bozukluğu, manset, Pasif-Agresif, Pasif-Agresif Kişilik Bozukluğu, psikoloji, Ruh Sağlığı

Category: Premium

Kaynak

Devamını Oku »

Telekinezi nedir? Nasıl yapılır ?

TELEKİNEZİ İLE YAPABİLECEKLERİNİZ

1) Cisimleri oynatmak
Magazinlerinizi, gazetelerinizi, bardaklarınızı vs.
2) Cisimlerin şeklini değiştirebilmek
Kaşık, çatal, anahtar vs.
3) Psişik enerji topları
Bunlar insan enerjisi ile oluşan enerji toplarıdır. Onları oluşturup fırlatabilirsiniz.
Eğer ilerlediyseniz;
Pencereleri açıp kapayabilir, kapıları kitleyip ve de ışıkları açıp kapayabilirsiniz.

1) CİSİMLE BİR OLMAK

Şimdi bir mum yakın. Rüzgarsız bir ortamda olun ve mum ışığı ile özdeşleşin. O an sadece siz varsınız. Mum ile birliktesiniz. Gözlerinizi mum ateşine odaklayın(Gözlerinizi kırpabilirsiniz). Mum ateşini sizin ekstra bir uzuvunuz olduğunu ve onu kolunuzu veya bacağınızı oynatabildiğiniz gibi oynatabildiğinizi hayal edin. Düşünmeye devam edin… Ne zaman ki onu kendinizin bir parçası olarak kabul ettiniz, ateşi istediğiniz gibi oynatmaya çalışın! Bu egzersizi 5-10 dakika yapın ve sonra mumu söndürün.
(Not: Bu deney küçük bir kağıt parçası gibi hafif cisimleri oynatma amaçlı olarak da denenebilir.)

2) BALON VE ENERJİ TOPLARI

Bu daha ileri bir kademedir. Enerji topları cisimleri oynatabildikten sonra denenmelidir. Sürtünmesiz bir yüzeye balonunuzu şişirdikten sonra koyuyorsunuz. Sonra iki elinizi birleştirip, avucunuza enerji yolladığınızı düşünüyorsunuz. Nefes alıyorsunuz ve nefesi verirken avuçlarınıza doğru gittiğini düşünüyorsunuz ve oluştuğunu hissettiğiniz enerji birikimini elinizden balona doğru yönlendirip, balonu itmeye çalışıyorsunuz.

3) GÖRÜNTÜLEŞTİRME

Adım 1:
Vücudunuzun enerji ile doldurun.
Adım 2:
Önünüze bir kağıt parçası veya bir taş koyun.
Adım 3:
Gözlerinizi taşa odaklandırın.
Adım 4:
Şimdi gözlerinizi kapatın ve taşın-kağıdın görüntüsünü gözleriniz kapalıyken hayalinizde canlandırmaya(görüntüleştirmeye) çalışın.
Adım 5:
Sonra enerjinizin o cismin etrafında dolandığını hissedin.
Adım 6:
Cismi sırasıyla sola, sağa, geriye, öne ve daha da ileri ittiğinizi düşünün.
Adım 7:
Şimdi gözlerinizi açın.
Eğer bir sonuç alamıyorsanız 6. adımı sürekli tekrarlayın.

4) TÜNEL

Küçük bir cisim seçin. Ayrıca hafif olsun. Küçük bir yüzük veya hafif bir metal parçası.
Kafanızı boşaltın. Rahatlayın ve sizi etkileyen tüm negatif şeylere gülün. Yok olduklarını göreceksiniz. Konsantre olun.
Cisimle kendi aranızda bir tünel kurun. Bunu hayalinizce canlandırın. Sadece o cismi görün. O cisim dışında her şey o tünelin dışında. Sadece o ve siz!
Şimdi düşünce gücünüzün ellerini o cisme yönlendirin ve onu ittiğinizi düşünün.
Hemen olacak diye bir şey tabii ki yok. Ümidinizi kaybetmeyin!

PSİŞİK ENERJİ TOPLARI YAPABİLMEK

BAŞLANGIÇ

Enerji topları yaratabilmek, vücut enerjini şekillendirebilmekle ilgili bir şeydir. Bazı durumlarda, bu cisimleri oynatabilmekten daha kolaydır.

==> ALIŞTIRMA 1
Ellerinizi önünüze doğru getirin ve avuç içleriniz yukarı gelecek şekilde durdurun. Gözlerinizi kapayın ve rahatlayın. Avuç içleriniz arasındaki boşlukta oluşan enerji topuna yoğunlaşın. Sürekli bu enerji topunu güçlendirdiğinizi ve daha da büyüttüğünüzü hissetmeye çalışın. Bunun elinizdeki magnetizmanizdan ve üçüncü gözünüzle ilgili bir bağ olduğunu unutmayın.

==> ALIŞTIRMA 2
Ellerinizi yuvarlak bir şey tutar gibi yapın ve gözlerinizi kapatın. Kol kasınızı sıkın ve ordaki enerjinin ellerinize aktığını düşünün. Bu enerjinin bir enerji topunu oluşturacağına inanın. Eğer ellerinizdeki titreşimi hissediyorsanız gerçekten çok iyi! Şimdi hissettiğiniz şeyi bir şeye doğru fırlatın ve ne olduğunu görün!

KAVANOZ YÖNTEMİ

İhtiyaçlar:
Bir kavanoz(kapağıyla beraber)
Bir pinpon topu
Bir ip
Bir dikiş iğnesi
Bir Soloteyp

Yapımı:

Kavanozun kapağını açıyorsunuz. Dikiş iğnesini alıp deliğinden kavanozun boyunun 4'te 3'ü kadar bir ip geçiriyorsunuz ve iğnenin ucunu pinpon topunu bırakmayacak şekilde pinpon topuna batırıyorsunuz. Sonra iğneye geçirilmiş ipin ucunu kavanoz kapağının kapanınca içeriye bakan yüzeyinin ortasına yapıştırıyorsunuz. Ve son olarak kapağı kapatıyorsunuz. Karşınızda kavanozun tabanına, sağına ve soluna deymeden tam olarak ortasından iple asılmış duran bir pinpon topu var.

Kullanımı:

Bu aleti düz bir yere koyuyorsunuz ve aranızda 1,5-2 karış olacak şekilde bu kavanoza yaklaşıyorsunuz. Lütfen dirseklerinizi kavanozu koyduğunuz yere koymayınız. Ve size anlattığım yöntemlerden birini deniyorsunuz. Yani enerjinizle kavanozun içinde asılı duran pinpon topunu oynatmaya çalışıyorsunuz. Benim en sevdiğim ve az da olsa ilerleyebildiğim yöntem budur.

MANTAR VE SU YÖNTEMİ

İhtiyaçlar:
Üstü açık bir kap
Bir şişe mantarı
Su
Yapımı:
Üstü açık kabınızı alıp içine su dolduruyorsunuz ve içine şişe mantarınızı koyuyorsunuz.
Kullanımı:
Amacınız her zamanki gibi şişe mantarını düşünce gücünüzle oynatabilmek.

PUSULA YÖNTEMİ

İhtiyaçlar:
1 pusula
Kullanımı:
Bu yöntemdeki tek sorun, yanınızda bir insanın daha olması gerekiyor. Gözlerinizi kapatıp pusulanın ibresini düşünce gücünüzle değiştirmeye çalışıyorsunuz. Arkadaşınız da size bunu rapor ediyor. Bu yöntem paranormalite bilginleri tarafından en basit yöntem olarak düşünülmektedir.

NOT: Pusulanın ibresinin nereyi gösterdiği önemli değil.

Neden TELEKİNEZİ yeteneğimi kullanamıyorum?

1) Enerjini yönlendirememekteki neden insanların duygularıdır. Örneğin stres. Stres ilerlemenizi ve düşüncelerinizi tamamen etkisi altına alır.
2) Öncelikle şunu bilmeliyiz ki bunun hiç bir zararı yoktur. Sinirsel ağ bu özelliğe zemin yaratır. Suçluluk, korku, güvensizlik ve yargılama duyguları bu olayı önlemeye yeter de artar. Enerji akımınızı keser! Öncelikle bu olayın gerçek olduğuna kesinlikle inanmanız gerekiyor.
3) Kafanıza takmayın, rahatlayın! Bu güzel özelliğinizi düşünün. Bu bir yarış değil sadece bir test.
4) Önyargılı olmayın. Sürekli kendinizi niye yapamıyorum diye sıkmayın.
5) Düş kırıklığına uğramayın ve kendinize kızmayı bırakın. Eğlenin!
6) Bur da başarısızlığa uğramanız sizin kim olduğunuzu göstermez. Sadece cismin oynamadığını gösterir. O KADAR!

Kaynak: Alıntı/slanmam

Gelen Aramalar: telekinezi nasıl yapılır Tags: ilginç başarı, manset, metafizik kişisel gelişim, Telekinezi

Category: İlginç Bilgi / Başarı, Parapsikoloji, Psikoloji

Kaynak

Devamını Oku »

Sinematerapi Nedir? Terapide Ne Tür İşlevleri Vardır.

Sinematerapi nedir? İlk olarak ne zaman ortaya çıktı? Sinematerapi tek başına bir terapi yöntemi olarak kabul ediliyor mu? Bu yöntemin belli bir metodolojisi var mı?

Aksiyon Dergisi’nden  Elif Nesibe TEMİZ Sinematerapi konusunu “Uzun Metrajlı Terapi” konu başlığıyla okuyucularına sunuyor. Birbirinden çarpıcı tespitlere yer verilen yazıda, sinematerapi yönteminin ortaya çıkışı, terapötik bir yöntem olarak uygulanabilirliğini ve terapi sürecinde olası etkilerini araştırdı. 

Elif Nesibe TEMİZ’in Aksiyon Dergisi okurları için kaleme aldığı  ”Uzun Metrajlı Terapi” başlıklı yazının ayrıntıları şöyle:

Sanat ve psikolojinin yolu daha önce edebiyatta kesişmişti. Son yıllarda bu ikili sinema filmlerinde buluşuyor. ‘Sinematerapi’ adı verilen terapi destekçisi yöntem ile filmlerin oluşturduğu duygusal etki psikolojik rahatsızlıkların tedavisinde kullanılıyor.

Hayatınızı değiştirecek ölçüde bir film seyrettiniz mi hiç? Ya da günlerce tesirinden kurtulamadığınız bir sinema sahnesi var mı? Film repliklerinden derlediğiniz bir günlüğünüz oldu mu mesela?  “Tam da yüreğimden geçenler dökülüyor filmdeki kahramanın ağzından.” diye geçirdiniz mi içinizden? Senaryodaki boşlukları kendi cümlelerinizle doldurmaya çalıştınız mı? Dahası “Ben olsaydım…” ifadesiyle başlayan alternatif kareler çektiniz mi yönetmenin yerine? Kimsenin anlayamadığı, kendinizin bile fark etmediği yanlarınızla bir film karesinde tanıştınız mı yahut? Beyaz perde benlik aynanız olabildi mi bir kez olsun?

Tüm bu soruların cevabı sinemaya ‘yedinci sanat’ denmesinin hikmetinde saklı aslında. Yani onun tüm sanat dallarının temel etki gücünü içinde barındırmasında. Sinema, görsel ve işitsel öğeleri apaçık ve anlaşılır biçimde kullandığı için yazan ve yönetenin tahayyülünden çok daha öteye taşıyabiliyor insanı. Zira oyunculuğun eksik kaldığı yerde mekân, ışık; diyalogların azaldığı yerde de müzik kullanılarak zihinde bir anlık boşluk oluşmasına dahi izin verilmiyor. İşte sinemanın bu etki gücü ve mesajını daha kolay verebilme özelliği psikolojide de aktif biçimde kullanılıyor. Bazı psikiyatr ve psikologlar, hastalarına/danışanlarına uyguladıkları terapi yöntemlerini daha etkin kılabilmek adına filmlerden destek alıyor. ‘Sinematerapi’ diye nitelendirilen bu metot için teknik bazı uygulama farklılıkları sebebiyle ‘sineterapi’ kavramını kullanan da var. Yöntem ve uygulama biçiminde ayrışmalar olması hedefi değiştirmiyor: Hasta/danışanın filmde izlediği sahnenin etkisiyle içgörüsünü artırması ve sorunlarını çözerken kendini yalnız hissetmemesi.

Sinematerapi terimi, ilk olarak Psikoloji Profesörü Gary Solomon’ın 1995 tarihli ‘The Motion Picture Prescription’ adlı eserinde zikrediliyor. Terapi seanslarında uygulanışını ise Amerikalı David Cambronne ve Jan Hasley çifti gerçekleştiriyor. Fakat sinematerapi tek başına bir terapi yöntemi olarak kabul edilmiyor. Daha ziyade terapinin etkisini artırmak adına tedavi süresince kullanılan bir destek unsuru sayılıyor. Yani sinema ve terapi kelimelerinin yan yana kullanılması, onun bağımsız bir terapi biçimi olduğu anlamına gelmiyor. Nitekim zaman zaman bu yöntemden faydalanan Psikiyatr Mustafa Ulusoy’a göre, sinematerapinin insanı, hayatı, kâinatı açıklamaya dair bir teorisi yok. Dolayısıyla adında terapi ifadesinin yer alması çok doğru değil. O daha çok varoluşçu, psikodinamik, destekleyici veya kognütif (bilişsel) psikoterapi yöntemleri içinde yardımcı unsur olarak kullanılabiliyor. ‘Psikiyatride Sinema, Sinemada Psikiyatri’ kitabının editörlüğünü de yapan Medipol Üniversitesi Öğretim Üyesi Psikiyatr Prof. Dr. Mustafa Bilici de sınırları belirlenmiş standart bir disiplin olmaması sebebiyle sinematerapiyi yardımcı bir tedavi unsuru olarak kabul ediyor.

Terapide sanattan faydalanma, sinema ile başlayan bir süreç değil aslında. Zira biblioterapi yani tedavi sürecinde kitabın etki gücünden yararlanma tekniğinin temeli 1930’lu yıllarda atılıyor. Bu teknikte hasta/danışan kendini bir film karakteri yerine roman ya da hikâye kahramanıyla özdeşleştiriyor. Fakat kitap okumak, daha fazla sabır, zaman ve konsantrasyon gerektirdiği için bazen zorlayıcı olabiliyor. Alınan ilaçların kimyasal etkisi, kişide var olan dikkat dağınıklığı gibi özellikler terapide kitaplardan faydalanmayı güçleştiriyor. Bu açıdan hasta/danışanı daha az yoran, mesajı kişinin hayal gücüne bırakmayan, uygulanması kolay, üstelik bir hobi olarak kabul edilen film izlemek tedavi sürecinde daha çok tercih ediliyor.

Bu özelliklerine rağmen Mustafa Ulusoy, biblioterapiyi, sinematerapiye kıyasla daha aktif kullanıyor. Sebebini ‘sinemanın seyirciyi pasif bırakması, kitabın ise okuyucuya zihinsel enerji sarf ettirmesi’ne bağlıyor: “Dikkat eksikliği olan insanlar saatlerce televizyon seyredebilir. Ama yarım saat ders çalışamaz. Çünkü sinema, film görüntüde akıp gittiği için çok pasif konumdayız. Kitap öyle değil. Birebir içinde olmak zorundasınız, ciddi bir enerji sarfı gerektiriyor. İkisi arasında tercih yapılacaksa kesinlikle kitap derim. Ayrıca ‘sinema seyrederek hayatımla ilgili sorunları çözdüm’ lafını duymadım hiç. Ama ‘kitaplar okudum ve hayatın, kendimin hakikatine ait önemli bir mesafe kaydettim, değiştim’ diyenleri gördüm.”

Terapide ister kitap isterse sinema filminden faydalanılsın süreç temel olarak belli aşamalardan oluşuyor. Süreci kısaca özetlemek gerekirse kişi, öncelikle izlediği filmdeki karakterle özdeşim kuruyor. Gerçek hayatın temsilini seyrettiği filmde kendi gerçek yaşantısından izler bulup bir içgörü kazanıyor. Ardından sorunları çözmede kimi zaman olumlu anlamda filmin kahramanını rol model alma kimi zamansa onun yanlışlarına düşmemeye gayret etme eğilimi gösteriyor. Sonuçta Prof. Dr. Mustafa Bilici’nin ifadesiyle kişi kendi yaşadığı duygu, düşünce, açmaz ve acıları perdede gördüğü zaman “Bu sıkıntıyı yaşayan sadece ben değilmişim.” diyebiliyor. Üstelik film karakterinin psikolojik açıdan rahatsız olması da gerekmiyor. Bir problemi olması ve onu nasıl çözdüğünü göstermesi yeterli.

Özdeşim kurma, ilk bakışta bir rahatlatma faktörü olarak düşünülebilir. Fakat ‘PSinema: Sinemada Psikolojik Bozukluklar ve Sinematerapi’ kitabının editörü, ODTÜ Psikoloji Bölümü Öğretim Görevlisi Prof. Dr. Faruk Gençöz’e göre, sinematerapinin işleyişi rahatlamadan ziyade problemle yüzleşme ve başa çıkabilme konularına odaklı. Ve bu rahatsız edici konular, filmler aracılığıyla daha kolay işleniyor. Çünkü böylelikle kişi güvenli bir mesafede durmuş, bir yandan karakterle bağ kurarken bir yandan da resme kuşbakışı bakabilecek objektivitesini korumuş oluyor.

Akıllara, “Sadece senarist ve yönetmenin hayaliyle şekillenen bir film karakteri nasıl iyileşme sürecinde yardımcı olabilir?” sorusu gelebilir. Mustafa Ulusoy, bu durumu bast-ı zaman kavramıyla açıklıyor. Ulusoy’a göre, sinema bir insanın hikâyesini gün gün, ayrıntılarıyla değil, önemli sahneler üzerinden bütüncül bir tarzda anlatıyor. Dolayısıyla kendi hikâyelerimizi birbirimize anlatma biçimimizle paralellik arz ediyor: “Terapi, bir noktada insanın hikâyesini yeniden yazma, olan bitenin anlamını değiştirme girişimidir. Zaten hikâyelerimizi anlatmanın amacı oradan ne gibi hikmet ve sonuçlar çıkarsadığımızdır. Bizim hayatımızın aleyhine gibi görünen bir olayda aslında o an aklımızın görmediği bir hikmetin, bir hayrın yerleşik olduğunu fark etme çabasıdır.”

Ulusoy, sinemada terapinin bu özelliğinden faydalanılabileceğini düşünüyor. Zira birçok filmde kahraman, yaşadıklarını anlamlandırmaya çabalıyor. Geçmişine dönüp bazı şeyleri neden yaşadığının cevabını arıyor. Filmi izleyen herkes de kendi algısı içerisinde hikâyeyi yeniden yazıyor. Prof. Dr. Faruk Gençöz, bu noktada filmlerde beğendiğimiz ve beğenmediğimiz noktaları değer yargılarımızın belirlediğine dikkat çekiyor: “Kendi değerlerimizi, filmdeki konu veya kişiler üzerinden algılar, bu algının yarattığı hisleri, filmin bize hissettirdikleri olarak düşünürüz. Hâlbuki kendi görmek istediklerimizi veya görmeye meyilli olduklarımızı görür ve bunlar dolayısıyla hisleniriz. Bu hislerin ortaya çıkmasına yardımcı olan olay ve karakterleri kendimize yakın veya uzak olarak tanımlamaya başlarız. Tüm bunlar aslında zihnimizin bir oyunudur.”

Sinematerapide hassasiyet gösterilmesi gereken en önemli unsur, hangi hastaya hangi filmin hangi sırayla izlettirileceği meselesi. Bunun için belli bir kriter yok. ‘PSinema: Sinemada Psikolojik Bozukluklar ve Sinematerapi’ kitabındaki yazısında Başak Türküler Aka, film seçimini şu şekilde özetliyor: “Terapist, her hastanın durumunu bireysel olarak değerlendirmeli ve ona göre bir seçim yapmalıdır. Film seçimi, vakit alıcı ve terapistin çok fazla film seyretmesi, yeni çıkan filmleri takip etmesini gerektiren bir süreçtir. Seçilen filmin hastaya seyrettirilmeden önce terapist tarafından seyredilmesi gerekmektedir.” Terapistin kaç kez filmi ön izlemeye tabi tutması gerektiği hususu uzmanlar arasında farklılık arz ediyor. Aka’ya göre film seçiminde sadece hastanın durumunu açık olarak yansıtan filmler değil, metaforların kullanıldığı filmler de dikkate alınmalı. Çünkü bazen hastanın sorunlarını direkt yansıtan filmler, onun savunma mekanizmalarını harekete geçirip terapinin etkisini azaltabiliyor. Zaten filmin yüzeysel mesajının yanı sıra, senarist ya da yönetmenin belirli semboller ardına gizlediği alt mesajı da önem arz ediyor.

Bir filmi sinemada veya televizyon ekranında izlemekle terapi sırasında izlemek farklı elbette. ‘Sineterapi’ tekniğini uygulayan Psikoterapist Ufuk Maviengin, pek çok danışanının “Sinemada koskoca ses sistemi eşliğinde bu filmi izledim. Bende bu kadar tesir yapmadı.” dediğine şahit olmuş. Zira uzman eşliğinde film izlemek, o kişinin seyir öncesi filmdeki mesajı alabilecek bir hazırlık sürecinden geçmesi anlamına geliyor. Örneğin Maviengin’in danışanlarından Özlem Aktürk, terapiden iki ay önce Vanilla Sky filmini izlediğinde keyif almış. Fakat terapi sırasında aynı filmi kıpkırmızı gözlerle izlemiş. “Buraya gelmeden önce filmi izlediğimde ‘Ya işte ne kadar şanslıyım. Hayatımda hiç böyle sanallıklara yer yok.’ demiştim. Ama burada izlediğimde kendi hayatımdaki büyük-küçük sanallıkları fark ettim.” diyen Aktürk’e göre sinematerapi ille de büyük sorunları, ağır depresyonu olan insanların başvuracağı bir şey değil: “Her insanın bir uçurumu var. Oraya tek başına düşerse, kaybolur. Ama terapistiniz sizin orada elinizden tutan biri oluyor. Beraber aşağı bakabiliyorsunuz.”

Film öncesi hazırlık sürecinin biçimi ise uzmanlara göre farklılık gösteriyor. Prof. Dr. Mustafa Bilici, sinematerapiyi daha çok grup içerisinde uyguluyor. Bu uygulamada benzer sorunlara sahip hastaların uzman tarafından belirlenmiş filmi birlikte izlemesi sağlanıyor. Seyrin ardından film hakkında yapılan tartışma sayesinde bazı sahnelerin hastalar üzerindeki etki gücü artırılmaya çalışılıyor. Psikiyatr Mustafa Ulusoy ise sinematerapiyi grup uygulamasına uygun görse de genelde hastalarına ev ödevi olarak vermeyi tercih ediyor. Her iki şekilde de psikiyatrlar hastalarını seyir öncesi yönlendirip onlara filmi izlerken hangi noktalara dikkat etmeleri gerektiğini işaret ediyor. Zira çalıştıkları hastaların zaten anksiyete, depresyon, vs. gibi sebeplerle dikkat ve algıları bozuk olduğu için odaklanma ve analiz yeteneklerinin azaldığını düşünüyorlar. Fakat Psikoterapist Ufuk Maviengin, film öncesi ve sonrası danışanlarına müdahale etmemeyi daha doğru buluyor.  Ona göre sinema filminin kendisi zaten bilinçdışına gönderilmiş bir telkin. Danışanın konsantrasyonu bozuk olsa da sadece ekrana bakması bile filmde kullanılan metaforlar sebebiyle istenen telkini alması için yeterli.

Maviengin, danışanlarını ön yönlendirmeye tabi tutmak yerine sineterapiyi içinde uyguladığı hücum terapisi ile ruhsal bir hazırlık sürecinden geçiriyor. 8-10 gün süren bu terapi biçiminde kişi önce herhangi bir sorgu suale maruz kalmadan danışmanına kendi hikâyesini anlatmaya başlıyor. Havadan sudan yapılan konuşma bir süre sonra ister istemez bilinçdışı travma bölgelerine ve sorunlara doğru kaymaya başlıyor. İnsan bu aşamada yılların alışkanlığıyla travmalarının açığa çıkmasından endişe edip kendini tutma eğilimi gösteriyor. İşte bu noktada sinema filmlerinin kullanıldığı ‘çökertme’ süreci devreye giriyor. Maviengin, bu süreci bilinçli depresyona sokma aşaması olarak nitelendiriyor. Çünkü ona göre kişi zaten depresyona giremediği için hasta. Dış hayatın koşturmacası içerisinde bir saniyeliğine bırakamıyor kendisini. Bu aşamada filmler, kişinin bastırmakta zorlandığı duygularını tetiklediği için savunma mekanizması ve kalkanları çöküyor; böylelikle insan duygusal olarak deşarj olmaya, üstündeki ağırlıkları atmaya başlıyor. Sonrasında ise hipnoz tekniklerinin uygulandığı ‘toparlama’ evresi geliyor.

Her filme hasta ya da danışan elbette aynı tepkiyi vermiyor. Ufuk Maviengin, ölüm kaygısının işlendiği bir filmi seyrettikten sonra bazı hastalarının espritüel davranışlar sergileme şeklinde bir savunma düzeneği geliştirdiğini, bazılarınınsa kitaplardan bahsedip ölüm korkusunu kendisini ilme vererek aşmaya çabaladığını anlatıyor. Bu açıdan bakıldığında filmler, terapistlere danışanlarının kişilik yapısıyla ilgili ciddi bir analiz imkânı sunmuş oluyor.

Sinematerapinin uygulanış alanı her ne kadar geniş olsa da bazı durumlarda ona başvurmak tedavi açısından anlamsız oluyor. Örneğin, sahip olduğu ruhsal rahatsızlık sebebiyle zihinsel kapasitesini düzgün kullanamayan mental retarde, ağır şizofreni vakalarında bu teknik uygulanamıyor. Bunun dışında kalan pek çok psikiyatrik hasta grubu ya da psikolojik danışmanlığa ihtiyaç duyulan kişiler sinematerapinin etkisinden faydalanabiliyor. Ama yine de bu yardımcı metotta, yüzde yüz uygulanan herkese iyi gelecek diye bir genel kaide ya da mucizevi bir etki söz konusu değil. Bu sebeple uzmanlar tüm tedavi usullerini bu tekniğin üzerine inşa etmiyor, sinematerapiyi zaman zaman uygulayabilecekleri bir yardımcı unsur olarak kabul ediyorlar. Psikiyatr Mustafa Ulusoy, bu noktada “Sadece sinema üzerinden gidecek bir terapi olamaz, olmamalı da. ‘Bu film şuna iyi gelir’ şeklinde bir reçete olsaydı, film endüstrisinin zirvede olduğu Amerika’da hiçbir psikiyatrik problem olması beklenmezdi. Filmler, illa insanların varoluşsal problemlerini çözer demek yanlış olur.” uyarısında bulunuyor. Ona göre, “Her film iyidir” demek de aynı ölçüde yanlış. İzlediğimiz bir film her zaman başından sonuna işimize yaramayabilir. Bu yüzden onun bütününde anlatılmak istenenden ziyade içerisinden çıkarılabilecek birtakım hikmetli sahnelerine odaklanmak gerekir. Çünkü her filmde az da olsa iyi sahne vardır. Böylece film seyretmek bir hafta sonu hobisi ve salt eğlence aracı olmaktan çıkıp hayatımızın hakikatine katkıda bulunacak bir araç hâline dönüşebilir.

Psikiyatr Mustafa Ulusoy, hastalarına pek çok film öneriyor. İşte Ulusoy’un yorumuyla bu filmlerden iki örnek.

Venedik Taciri: Sıklıkla önerdiğim filmlerden bir tanesi Venedik Taciri’dir. Al Pacino’nun oynadığı, Shakespeare’in aynı adlı oyunundan uyarlanan bir film. Bu filmi aileden birisine, özellikle babalarına karşı yoğun öfke ve nefret duyan hastalarıma öneririm. Önerme sebebim de bu filmde nefret ve öfkenin, bu duyguyu besleyen kişiye ne kadar zarar verebileceğini göstermek. Zehirli bal gibi nefret ve öfke, kişiye önce bir tat ve haz verir, ama en çok da nefret duyan kişiyi zedeler ve bu işten en zararlı o kişi çıkar. Film bunun çok muhteşem bir örneğidir.

Dönüş: Rus filmlerinden Dönüş, baba-çocuk ilişkisi açısından son derece öğretici sahneler içeriyor. Çok sert, çocuklarıyla diyalog kurmakta zorlanan babaların seyretmesini istediğim ve yararlanma ihtimalleri olan bir film. İçinde o kadar güzel sahneler var ki çok benzerlerini bu tür babaların yaşadığını görme fırsatı verebilecek nitelikte.

Kaynak

Devamını Oku »

Fobi Nedir?

By admin on Ağustos 15th, 2012

Korkmak son derece doğal bir davranıştır ve insan yaşamının sürdürülebilmesi için gereklidir. İnsan, her şeyden önce, bilmediği açıklayamadığı ya da anlayamadığı şeylerden korkar. İlk insanların yıldırımdan, ateşten vahşi hayvanlardan korkmasının temel nedeni de budur. Karanlıktan, yıldırımdan, vahşi hayvanlardan vb. korkan insan, onlara ilişkin bilgilerini arttırdıkça bilinmeyenden kaynaklanan bu korkularını da yenebilme olanağına kavuşmuştur .

Korku, yaşamı veya güvenliği tehdit eden mevcut veya olası bir tehlike karşısında ortaya çıkan duygusal bir tepkidir. Güvenliği tehdit eden herhangi bir durumda böylesi bir tepkinin ortaya çıkışı, yaşamın devamı için gerekli, hatta şarttır. Duyulan korku tehdit edici uyarana karşı gerekli, hatta şarttır. Duyulan korku sayesinde tehdit edici uyarana karşın gerekli acil tedbirler alınır ve yaşam güven içinde sürdürülür. Anksiyete, korkuya benzer bir duygu olmakla birlikte, anksiyeteyi ortaya çıkaran uyaran, korkuyu ortaya çıkaran gibi net olarak belirlenmemiştir. Kişi huzursuzdur, kötü bir şey olacağından endişe etmektedir. Ancak bu durumu açıklayacak nesnel bir tehlike ya da tehdit kaynağı tanımlayamamaktadır. Fobide ise oluşan tepki ve anksiyete, neden olarak gösterilen uyaranla orantılı olmayan bir şiddette ortaya çıkar. Fobik birey bu abartılı tepkisinin mantıksız olduğunu bildiği halde, bazen panik düzeyine varan fobik tutum davranışlarını önleyemez. Fobik bireyler, fobi oluşturan ortamlarda (yer, durum veya nesnelerden) ısrarlı bir kaçınma davranışı gösterirler. Bu tür korkular özellikle çocukluk döneminde doğal kabul edilir. Bunlar bireyin özgürce yaşamasını engellemediği gibi, çoğu kez herhangi bir terapötik müdahale gerektirmezler. Korku ancak insanın yaşamını kısıtladığı, özgürce yaşamasını önlediği zaman fobik Özellik kazanır. Fobilerde görülen anksiyete, panik bozuklukta olduğu gibi beklenmedik veya yaygın anksiyete bozukluğunda olduğu gibi serbest ve süreğen değil, özgül bir nesne, yer ya da duruma bağlıdır

Bu Yazıyı Beğendiyseniz,Arkadaşlarınızla Paylaşabilirsiniz !

kaynak

Devamını Oku »

Okul Fobisi-Korkusu Nedir?

By admin on Ağustos 15th, 2012

Çocuklarda okul fobisi ve korkusu , çocukların okula gitmek istememe ve gitmeme durumudur. Bu durum okul çağındaki bir çocuğun okula gitmeyi reddetmesini ve bu güçlüğün bütün gün devam etmesini kapsar.

Bu da çocuğun okula giderken ya da okulda bulunduğu zaman dilimi içinde yaşadığı duygusal sıkıntı ve huzursuzluk olarak kendini gösterir. Bu sorun çocuğun evden ayrılarak okula gitmeyi reddetmesini, buna zorlandığında kaygı duymasını, okula gitmesi ancak daha sonra derslere devam etmeyip okuldan ayrılmasını, okul günlerinde psikosomatik (psikolojik kaynaklı bedensel yakınmalar)  yakınmalar veya öfke patlamaları gibi davranış sorunlarının olmasını, okula gitmek yerine bakım verenleriyle evde kalmayı tercih etmesini de içerir.

Okul fobisinin nedeni anne ve bebek arasında kurulan güvenli bağlanma ilişkisine kadar uzanmaktadır. Anne ve çocuk arasındaki bağlanma örüntüsünün ne derece sağlıklı kurulduğu ilk resmi ayrılık olan okula başlama ile test edilebilir. Bebeğin annesine bağlanmasındaki temel neden gereksinimlerinin karşılanmasıdır. Kuşkusuz ki bu gereksinimlerin hepsi aynı yoğunlukta değildir. Bazıları belirli bir önceliğe sahiptir. Annenin bebeğin gereksinimlerini karşılayabilme derecesi ileriki dönemde bebeğin bir birey olarak ortaya koyacağı davranışlar üzerinde oldukça önemli bir yere sahiptir. Anne yalnızca açlık ve susuzluk gibi birincil gereksinimlerin doyurulduğu bir merkez değildir. Bebeğin anneye bağlanmasının en önemli nedenlerinden birisi, annenin bebekteki korkuyu azaltma yeteneğidir. Bebeklik ve erken çocukluk döneminde, yeni bir durumla karşı karşıya kalındığı zaman, çocuğun göstereceği tepkiye annenin davranışı çok belirleyicidir. Piaget’nin 2-7 yaş arasındaki süreci kapsayan işlem öncesi döneminde, uyaranlara karşı nasıl tepki verileceği biçimlenmektedir. Bu dönemde çocuk dil yeteneklerini ve simge oluşturma becerisini geliştirir. Belirteçleri (nesnel durum, nesnelerin yerine geçen sözcük ve imgeler) anlamlardan (bu kelime ve imgelerin çağrıştırdığı algılanamayan durumlar-olaylar ) ayırt etmeye başlar. Nesne sürekliliğini kazanan çocuk, oyunlarında düş gücünden yararlanmaya başlar. Nesnelere işlevleri dışındaki olguların simgeleriymişçesine davranma yetisi bu dönemde gelişir. Bu düzeyde çocuk gittikçe artan bir biçimde dış dünya ve kendi eylemlerinin soyut betimlemelerini denemeye başlar. Korku, kaçma ve kaçınma davranışları da bu dönem içerisinde öğrenilmektedir. Bu dönemde görülen en belirgin korku ise ayrılma korkusudur. Ayrılma korkusunda, korkunun nedeni genellikle çocuk değil, annedir. Anne, çocuğun kendisinden ayrılıp, örneğin okula başlamasını istemez ve bunu çok dolaylı ve ince iletilerle çocuğa aktarır. Anne, çocuğa o okula başladığında kendisinin bütün gün onu bekleyeceğini, bunu yaparken onu çok özleyeceğini, birlikte ne kadar güzel zaman geçirdiklerini anlatmaya başladığında ve bunu uzunca bir zaman sürdürdüğünde, çocuk okula başlamayı adeta annesine ihanet etmekle eşanlamlı tutmaya başlar ve okula gitmek istemeyebilir. Bu da okul fobisi ya da ayrılma kaygısı olarak tanımlanabilir. Bu durumda; ayrılma korkusunun uzamış haline de okul fobisi demek yanlış olmayacaktır. Çalışmalar, özellikle ilkokul döneminde olan çocukların yüzde beşinin okul fobisi yüzünden okuldan geri kalmakta olduğunu göstermektedi.

Çocuklarda görülen okul fobisi ve korkusu bazı uzmanlara göre temelinde bir ailenin yaşadığı toplu psikolojik problemdir. Okul fobisi yaşayan çocuğun aile bireyleri de birbirlerine bağımlıdırlar. Bireyler kendisine ya da aileden başka birilerine bir şeyleri olacağı korkusunu yaşarlar. 5 temel aile etkileşimi en sık görülenidir.

Anne ya da baba kronik anksiyeteden yakınmakta ve kendilerine bir şey olacağından korkmaktadırlar.Anne- baba çocuğa yolda bir şey olacağından korkmaktadırlarAnne ya da baba genel tutumlarında çocuğun kendilerine bağlı ve bağımlı kalmasını istemekte ve desteklemektedirler.Çocuk kendi yokluğunda anne veya babasına bir şey olacağından ya da kendisini bırakıp gideceğinden korkmaktadırlar.Çocuk anne ve babasının yokluğunda kendisine bir şey olacağı korkusundadır.

Okul fobisi olan çocuklar genellikle başarı korkusu olan uslu, uyumlu, aşırı onay bekleyen ve ailesine bağımlı çocuklardır. Bu kişilik özelliğine sahip çocuklarda tetiği çeken bir etken okul korkusunu başlatır.

Okul fobisini tetiklediği düşünülen bazı olaylar olduğu bilinmektedir. Bunlar:

Anne-çocuk ilişkisinin karşılıklı bağımlılık şeklinde biçimlenmiş olması,Annenin çocuğa karşı aşın koruyucu-kollayıcı bir tutum içinde olması,Herhangi bir hastalık ya da tatil nedeni ile okuldan uzak kalma,Aile üyelerinden herhangi birisinde kaygı bozukluklarından birinin olması,Aile içinde sıkıntı ya da gerginlik yaratacak olayların varlığı,Okulda arkadaşlık ilişkilerinin bozulması,Okul ya da öğretmen değişikliği,Göçle yapılan çevre değişikliği,Yeni bir kardeşin dünyaya gelmesi,Okulda sıkıntı verecek olaylann varlığı,Çocuğun cinsel ya da fiziksel bir tacizle karşı karşıya kalması olarak sıralanabilir.

Çocuk okul fobisi çoğunlukla sinirli bir öğretmen, sınavda başarısızlık korkusu, kendisine kötü davranan bir arkadaştan korku gibi yüzeydeki bir nedenle açıklamaya çalışabilir. Bunlar kimi zaman da doğruluk payına sahiptir. Ancak, unutulmaması gerekir ki, genelde bu korkunun kökeninde, duygusal ilişki kurduğu kimselerin veya kendisinin başına bir şey gelmesinde ve böylece kendisi için çok önemli bu kişiden ayrılma korkusu vardır.

Okul fobisi yaşayan çocukların temel duygusu gerçekte ayrılma anksiyetesidir. Okul çocuğu veya ergen, içinde bulunduğu durumda, normalde 24 aylık bebeklerin korkusunu yaşamaktadır. Okul fobisinin sağaltımı sırasında çocuk okula gitmediğinden dolayı suçlanmamalıdır. Çocuğun güveni kazanıldıktan sonra ona okula gitmesi gerektiği, okula gitmediği takdirde zamanla derslerinden geri kalma korkusunun da ekleneceği anlatılmalıdır. Çocuklarda davranış ve oyun terapileri etkili olurken ailelerle de kronik anksiyete, bağlılık ve bağımlılık problemlerinin çalışılması etkili sonuçlar vermektedir.

Bu Yazıyı Beğendiyseniz,Arkadaşlarınızla Paylaşabilirsiniz !

kaynak

Devamını Oku »

Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Nedir?

Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB), 7 yaşından önce başlayan, en az 6 ay görülmesi gereken, akademik ve sosyal işlevlerde bozulmaya yol açan, gelişime uygun olmayan yetersiz dikkat süresi, yaşa uygun olmayan aşırı hareketlilik ve dürtüsellik ya da her ikisiyle tanımlanan bir bozukluktur. Okul, ev ve iş gibi iki ve ya daha fazla ortamda semptomların görülmesi gerekir. DSM IV’e göre, dikkatsizlik, aşırı hareketlilik-dürtüsellik ya da her ikisiyle ilgili bir çok semptom belirlenerek tanı konmaktadır. DSM IV’de DEHB‘in üç alt tipinden söz edilmektedir:

Dikkatsizliğin ön planda olduğu tip,Aşırı hareketlilik ve dürtüselliğin ön planda olduğu tip,Her üçünün bir arada olduğu bileşik tip

Dikkat Eksikliği ve Hiperakitivite Bozukluğu (DEHB)-Bileşik Tip: DEHB-bileşik tipte temel bulguların üçü de aynı anda bulunur. Bileşik tipte yaş göz önüne alındığında, yaşadığı gelişim döneminin özelliklerine göre aşırı sayılacak şekilde hareketlilik vardır. Düşünmeden davranma, sırasını bekleyememe, her şeyi elleyip kurcalama, çok konuşma, artmış cinsel uğraşlar gibi dürtüsellik belirtileri nedeni ile sık sık sosyal ortamlarda sorunlar yaşarlar. Dikkatlerini bir konuya vermekte ve sürdürmekte güçlük çekerler, küçük iç ya da dış uyaranlarla dikkat çabucak dağılır ve bu nedenle özellikle eğitim hayatında güçlükler yaşarlar. Bileşik tip sıklıkla erişkin yaşamda da sürer. Her iki cinsiyette en sık görülen alt tiptir.

Dikkat Eksikliği ve Hiperakitivite Bozukluğu (DEHB)- Dikkatsizliği Önde Olduğu Tip: DEHB-dikkat eksikliğinin önde olduğu tipte, DSM-IV’ün dikkat eksikliği tanı ölçütleri vardır, ancak hiperaktivite ve dürtüsellik ölçütleri tam olarak karşılanmaz. Bu çocuklarda dikkatin sağlanması ve sürdürülmesi ile ilgili sorunlar vardır. Aile ilişkileri ve sosyal ilişkilerde bazı sorunlar olabilir ancak temel sorun okulda yaşanır. Öğretmenleri, bu çocukları geç kalma alışkanlıkları olan, sistemli olamayan, ödevlerini tamamlamakta zorluk çeken, rüyada gibi olan ve unutkan olarak tanımlamaktadırlar. Dikkat sorunu farklı derecelerde performans kaybı, motivasyon eksikliği ve anlama güçlüğüne neden olabilir. Sonuç, kendi zekalarının altında başarıdır. Kızlarda erkeklere göre daha sık görülür.

Dikkat Eksikliği ve Hiperakitivite Bozukluğu (DEHB)- Aşırı Hareketliliğin Önde Olduğu Tip: DEHB-aşırı hareketliliğin önde olduğu tip olan çocuklar dikkat eksikliği tanı ölçütlerini karşılamazlar. Genellikle dikkat eksikliği alt tipinden daha erken yaşta tanı konur. DEHB’i olan bir çocuğun, tanı koymak için yapılan ilk muayenesi sırasında hareketlilik gözlenmeyebilir; sadece okul ve evdeki durum sorgulanarak durum ortaya konur. Okul öncesi çocuklarda ilk muayene sırasında hiperaktivite daha sık gözlenir. Yaş arttıkça motor aktivite azalabilir ve erişkinlikte, yerini duygusal huzursuzluğa bırakır. Engellenme eşikleri diğer tiplerden daha düşüktür. Erkeklerde kızlara göre daha sıktır.

hiperaktivite tedavisi,hiperaktivite nedir,ilaç tedavisi

Bu Yazıyı Beğendiyseniz,Arkadaşlarınızla Paylaşabilirsiniz !

kaynak

Devamını Oku »

Öğrenme Güçlüğü Nedir?

Amerikan Ulusal Öğrenme Bozukluğu Birleşik Komitesine göre  öğrenme bozukluğu dinleme, konuşma, okuma, yazma, muhakeme ya da matematiğe ilişkin yeteneklerin kazanımı ve kullanımında önemli güçlüklerle açıkça kendini gösteren heterojen bir bozukluk grubunu ima eden genel bir terimdir. Bu bozuklukların bireysel olduğu ve merkezi sinir sistemindeki bozukluklardan kaynaklandığı tahmin edilmektedir. Bu nedenle, öğrenme bozukluğuna diğer özür durumları, çevresel etkiler eşlik etmektedir. Ancak öğrenme bozukluğu doğrudan doğruya bu durumların ya da etkilerin bir sonucu değildir.

Günümüze dek sayısız tanıma ve terime sahip olan öğrenme güçlüğünün en çok kullanılan tanımı ise DSM-IV’te yapılmıştır. DSM IV’teki öğrenme güçlüğünün tanımı şu şekildedir: Çocuğun bireysel ve standart test uygulaması sonucunda saptanan okuma, matematik veya yazılı anlatımı; yaşı, okul durumu ve zekâ yönünden beklenene oranla düşüktür. Çocuğun öğrenme problemleri akademik başarısını veya okuma, matematik ya da yazma becerisi gerektiren günlük etkinliklerini olumsuz olarak etkilemektedir.

Öğrenme Bozukluğu ile  İlgili Terimler

Öğrenme güçlüğü Dikkat bozukluğu Beyin disfonksiyonu Serebral disfonksiyon Karakter dürtü bozukluğu Kavramsal özürlü Diffüz beyin hasarı Dürtü kontrolü bozuklukları Motor koordinasyon bozuklukları Algılama bozuklukları Disleksi Hiperkinetik davranış bozukluğu Hiperkinetik darbe sendromu Minimal beyin fonksiyon bozukluğu Minimal beyin yaralanması Minimal beyin hasarı Hafif serebral yaralanma Hafif kronik beyin hasarı sendromu Hafif beyin hasarı Nörolojik özürlü Organik davranış bozukluğu Beyin hasarı Algı engeli Algı özrü Psikonörolojik öğrenme bozukluğu Özel öğrenme bozukluğu.Bu Yazıyı Beğendiyseniz,Arkadaşlarınızla Paylaşabilirsiniz !

kaynak

Devamını Oku »

Oyun Terapisi Nedir?

Psikoterapi, insanların duygu ve düşüncelerini gizliliğin de verdiği güvenle paylaştığı, kendini gözlemlediği, hem danışan hem de terapist için oldukça yoğun yaşanan bir süreçtir. Bu süreçte ağırlıklı olarak sözel iletişim kullanılır ve terapi ağırlıklı olarak sözcükler üzerinden devam eder. Ancak genellikle dokuz yaşından küçük çocuklarla çalışan psikologlar, iletişim kurabilmek için daha farklı yöntemler kullanmak zorundadır. Çünkü dokuz yaşından küçük çocuklar her hangi bir konuda yaşadıkları zorlukları yetişkinlerin anlayabileceği şekilde ifade etmekte zorlanır. Bu nedenle duygularını ve düşüncelerini paylaşarak kendilerini rahatlatmak ve yaşadıkları zorluklarla başa çıkmak için yetişkinlere göre daha fazla desteğe ihtiyaç duyarlar.

 Deneyimsel oyun terapisi bu noktada devreye girer. Oyun terapisi genellikle dokuz yaşından küçük çocuklarla çalışılmasına karşı, kendi kendine oyun oynamayı bırakmamış her yaştan çocukla birlikte uygulanması mümkündür. Oyun terapisinde özel olarak tasarlanmış bir oyun odasında terapist ve çocuk birlikte oyun oynar. Oyun terapisinin belki de en önemli özelliği çocuğu terapi sürecinin merkezine koymasıdır. Burada terapistin ilk görevi, çocuğun kendisini oyununa davet etmesini beklemektir. Çocuk, ihtiyaç duyduğu güven ilişkisini kurmaya başladığında terapisti oyuna davet eder. Terapist, ortaya hiçbir koşul sürmeden çocuğun oyununa dahil olur ve ona eşlik eder. Çocuk, oyun terapistiyle güven ilişkisini geliştirdikten sonra yavaş yavaş kendini açmaya başlar. Oyun terapisinde her biri birbirinden farklı anlamlar taşıyan oyuncakları kullanarak kendi oyununu kurar. Günlük hayatında ifade etmekte zorlandığı öfke, üzüntü, kıskançlık gibi olumsuz duyguları özgürce yaşar. Oyun terapisti, çocuğu, kendinde gördüğü tüm hata, eksiklik ve zayıflıklarla koşulsuz olarak kabul eder. Çocuk, rahatlar ve daha cesur bir şekilde kendini oyunun akışına bırakır. Bu süreçte zorlukların kaynağına doğru bir yolculuğa çıkar, nedenleri keşfeder ve bu zorlukla nasıl başa çıkacağını en iyi bildiği yolla, oyunla, öğrenir.

Deneyimsel oyun terapisinde kullanılan oyuncakların ayrı birer anlamı vardır. Örneğin vahşi hayvan oyuncakları saldırganlık, korku, güç gibi durumları ifade edebilirken vahşi olmayan hayvan oyuncakları korunma, aile, ilişki gibi kavramları ifade edebilir. Top, etkileşim, güven ilişki kurma isteğini yansıtırken araba, hareket, güç ve kaçış anlamına gelebilir.

Oyun terapisi özellikle travmatik yaşantılar ve bu yaşantıların neden olduğu sorunlar üzerinde oldukça etkili bir terapi yöntemidir. Yaşanılan travmalar çocukların travmayı yaşadığı gelişim döneminde takılmasına ve daha sonraki gelişim dönemle geçerken zorluk yaşamasına neden olabilir. Oyun çocuğun, takıldığı gelişim aşamasında gerekli iyileşmeyi sağlayarak bir sonraki gelişim aşamasına geçmesine yardımcı olur.

Çocuklar oyun aracılığıyla pek çok şeyi öğrenir ve anlatır. Hayatın provası olarak oyun, çocukların yeni bilişsel ve sosyal becerileri, değerleri ve ahlaki değerlendirmeleri anlamasını ve bunları kendisi ile bütünleştirmesini sağlar. Çocuklar oyunda kimi zaman heyecan ve coşkuyu yaşarken, kimi zaman üzüntü, özlem ve öfkeyi yaşar. Bazı oyunlara en olumlu düşüncelerini koyarken bazen de hayata en karamsar açıdan bakar. Eşsiz hayal dünyaları içinde yaptıkları yolculuklara katılmak siz anne ve babalar için de bulunması oldukça güç bir fırsat. Çocuğunuz sizi oyununa davet ettiğinde vereceğiniz olumlu bir cevap ailenize çok şey katacaktır. Üstelik günlük hayatın sıkıcı doğru ve yanlışlarından kısa süreliğine de olsa uzaklaşmak… gerçekten çok iyi bir fikir. Hem televizyon karşısında yaptığımız şey de bu değil mi?

Etiketler:ankarada oyun terapisi, oyun terapisi, oyun terapisi ankara, oyun terapisti

kaynak

Devamını Oku »

Kişisel gelişim nedir?

Kişisel gelişim, kişinin yaşam standartlarını olumlu yönde değiştiren, dolayısıyla yaşam kalitesini artıran ve son zamanlarda tanımlanan bir alandır. Bireyin var olan potansiyelini ortaya çıkarmayı, maksimum düzeyde ve doğru yönde kullanmayı hedefler. Farkındalığı artan, yeteneklerinin sınırlarını bilen ve bunları doğru yerde kullanan kişi, ilgi ve yeteneklerine uygun başarılar sağladığında hem iç huzuru hem de çevresiyle uyum düzeyi yükselir. Böylece daha mutlu ve hem ailesiyle hem de sosyal çevresindeki diğer kişilerle daha iyi ilişkiler geliştirecektir.Kişisel gelişimi bir sanat olarak görenler de vardır. Bir yönüyle kişisel gelişim, kişinin yaşamsal amaçlarını gerçekleştirmesini sağlar, daha doğrusu bu doğrultuda kişinin yolunu tıkayan ve ilerlemesini önleyen engelleri ortadan kaldırır. Kişi amaçlarına ulaştıkça durmak yerine, sınırlarını zorlayarak genişletebileceğini görebilmekte ve daha ileri düzeyde amaçlar edinerek adım adım bunlara ulaşmaya çalışır.Kişisel gelişim sisteminin kendine özgü kaynakları olduğu ileri sürülse de daha çok psikoloji, sosyoloji, edebiyat ve din gibi sosyal bilimlerden beslenmektedir. Kişisel gelişimin ilk hedefi bireyin farkındalığını artırmalı, ona güçlü ve zayıf yanlarını göstermelidir. Ayrıca kişiyi yapabileceği işlere yönlendirmelidir. Onu uçsuz bucaksız hayaller dünyasından alıp, ulaşabileceği hedefler oluşturmasını ve gerçekçi planlar yapmasını sağlamalıdır.Kişisel gelişim, hem başarı, hem mutluluk, hem de toplumsal ilişkiler için gereklidir. Ancak bireysel gelişimden çok toplumsal gelişimi ve değişimi amaçlamalıdır, dolayısıyla insanlar, sadece bireysel çıkarını düşünmemeli ve başarı yolunda ilerleme adına başkalarını basamak olarak kullanmamalı; aynı zamanda toplumsal mutluluğu ve diğer insanların çıkarını da hiçe saymamalıdırlar. Kısaca, kişisel gelişim ile ilgili etkinlik ve çalışmalar bireyin gelişimi içi sadece birer araçtır. Yani mucize bireyin kendisinde vardır. Eğer birey değişmeme ve gelişmeme yönünde bir direnç gösterirse, hiçbir kişisel gelişim uzmanı onun gelişimine ve değişimine katkı sağlayamaz.Kişisel gelişim çalışmaları bireyi sadece maddi boyutta ele alır. Oysa birey maddi ve manevi yönü olmak üzere iki parçadan oluşan bir bütündür. Bir taraf ihmal edildiği zaman bireyin tekâmülü eksik kalır ve gerçek kişisel gelişimi gerçekleşmez.

kaynak

Devamını Oku »

Kişinin değeri nedir? - Aradığı şeydir!

Can konağını aramadaysan,cansın; Bir lokma ekmek arıyorsan, ekmeksin. Şu nükteyi biliyorsan işi biliyorsun demektir; Neyi arıyorsan o sun sen.. Neyi arıyorsan sen O'sun" der Mevlana... Zulmün peşindeysen zalimsin, aşkı arıyorsan aşık... Elinden tuttuğumuz her sevgili, bizi sürükleyip, kendi iç dünyamızın derinliklerinde bir keşif gezisine çıkarır. Her ilişki, benliğimizde bir kazıdır aslında, her sevda ruhumuzun bir başka yüzü... Her aşkta kendimizi ararız; o yüzden bulduklarımız, benzerlerimizdir.Resimlerini yanyana koyun sevdiklerinizin ve dikkatle bakın yüzlerine, onların suretlerinden kendi yüzünüz bakacaktır size...Madendeki inciyi aradıkça madensin.Ekmek lokmasına heves ettikçe ekmeksin. Şu kapalı sözü anlarsan, anlarsın her şeyi; Senin canın içinde bir can var, o canı ara! Beden dağının içinde mücevher var, o mücevherin madenini ara! A yürüyüp giden sufi, gücün yeterse ara; Ama dışarıda değil, aradığını kendinde ara.Alıntıdır...

kaynak

Devamını Oku »